Goku mijn kleine grote vriend. loopt mij in huis meestal overal achterna. waar ik ben ligt hij . zo nu ook weer. ik zit aan de eettafel achter mijn laptop een toets te maken voor school . ondertussen van een bakje soep genietend. en meneer ligt weer onder mijn stoel . Dit was vroeger nooit zo een probleem hij was nog maar een klein mormeltje. nu is hij echter flink aan het groeien en het past allemaal niet meer zo goed . dus hier en daar steekt een poot of een staart of een neus uit.
ik zat niet op gegeven moment niet meer lekker dus ik denk ik ga even verzitten . dat had niet helemaal het juiste effect. dus ik schoof mn stoel een beetje aan en opeens hoor ik een luid gekrabbel onder mn stoel , ik kijk onder mn stoel en daar kijken twee verdrietige ogen mij aan met een blik die smeken om bevrijd te worden ! arme goku dat vast met zijn kop tussen de tafel en mijn stoelpoot.
ik schuif naar achteren en meneer wil zichzelf zohard terug trekken dat hij achterover kukelt.
arme Goku het is niet zijn dag vandaag.











