Ik heb hier een Dalmatiër rondlopen. Eerlijk gezegd zie ik er weinig Dalmatiër in terug, alleen de kleuren dan. Het koppie is heel anders :
En ook de bouw:
Al vind ik jouw hondje wel een schatje om te zien! 
Het karakter verschilt natuurlijk per hond, mijn hond bijvoorbeeld is een echte zenuwpees, maar de hond op de laatste foto met meerdere vlekken (rechts) is heel rustig. Jagen.. Tja, dat is echt iets van een Dalmatiër. Vogels, konijnen, eenden.. alles moet achterna gezeten worden. Verder was ze een kreng in de pubertijd, oost-indisch doof to the fullest en luisterde ze alleen als je echt héél lekkere beloningen bij je had. Nu is ze 3,5 jaar en is ze echt een heel stuk rustiger. Ze speelt niet meer met elke hond, een begroeting alleen al is genoeg. Wilde ze als pup met elke hond spelen, hoeft het nu allemaal niet meer zo van haar (behalve met de andere Dalmatiër op de foto, de rechtse dus, dat zijn échte vriendinnen). Dus ik zou genieten van de pup- en pubertijd, waarin je hond echt nog heel speels is, later wordt dit al minder. Sommige rassen staan erom bekend lang nog lekker speels te blijven, echter wordt hier in huis amper nog gespeeld, ze is nu meer van het knuffelen en lekker bij je zitten. Oh, want dat is ze wel: een heerlijke gezelschapshond, ze is echt onderdeel van het gezin met een hoge knuffelfactor! 
(Zo spelen deze twee vriendinnen
)
Groetjes, Nala!