Hoi hondenliefhebbers, ik ben hier al een tijdje mee aan het rondneuzen en heb een paar x een topic geopend. Maar t leek me nu tijd om me maar eens aan te melden.
Ik zal me even voorstellen: ik ben 35 jaar, getrouwd en moeder van 2 dochters (bijna 4 jaar en de ander bijna 7 jaar). Ik heb toen ik 18 jaar was een hondje, Toby, uit t asiel gehaald, was toen ongeveer 6 maanden oud. Ik heb haar meegenomen toen ik het huis uitging. Inmiddels is zij 17 jaar oud! Het gaat helaas niet heel geweldig de laatste tijd, veel last van haar gewrichten.
Sinds 15 sept hebben wij er een pup bij, een aussiedoodle (australian sheperd x middelslagpoedel), ze heet Duuk, nu 16 weken oud. Duuk is vernoemd naar de eerste hond van mijn vader. Helaas is mijn vader net voordat we Duuk kregen overleden.
Het waren heftige tijden, mijn vader verliezen en toen Duuk in huis. Wel superleuk zo'n vrolijke noot in huis, maar mijn gevoelens waren en zijn wat tegenstrijdig soms.
Maargoed inmiddels zijn we helemaal op de rit met Duuk! Het is echt een heerlijke pup. Ik geniet intens van haar streken en van het plezier dat de meiden met Duuk hebben.
Het is ook wel een dondersteen, maargoed dan zijn de puppystreken die er bij horen.
Het enige wat ik echt moeilijk vind is het enorme trekken met wandelen. Ben ik nu 2 weken intensief mee bezig maar t kwartje valt niet...
Ze is ook echt goed thuis bij ons, dat merken we goed. Ze is al een weekje mee op vakantie geweest, dat is prima gegaan. De nieuwe omgeving deed haar niets, zolang ze ons maar had en haar vertrouwde bench met speeltjes.
Alleen thuis zijn gaat prima voor een paar uurtjes, ik werk 12 uur per week als verpleegkundige. Dus Duuk hoeft maar zelden alleen te zijn.
Zindelijk is ze al helemaal, maar we zijn er dan ook erg allert op om haar op tijd uit te laten.
Nou ik zal een eind maken aan mijn verhaal 
Ik zal proberen een foto te plaatsen binnenkort.
Groetjes en poot van Toby en Duuk









