Hoi!
Ik roep al sinds jaren dat wanneer wij een hond zouden krijgen, hij of zij never nooit niet aan een flexilijn ging lopen.
'De hond moet lopen waar ik loop, ik bepaal hoever hij weg loopt, niet de hond'
Dit waren de teksten die ik altijd riep wanneer iemand mij vroeg waarom ik geen rollijn wilde. Ik heb dit tien maanden vol gehouden met Nero... Tot vandaag.
Ik liep al langer wel eens met een lange lijn, maar deze heeft al een keer de blaren op mijn hand veroorzaakt omdat Nero sneller trok dan ik de lijn los kon laten.
Vanochtend struikelde ik over de lange lijn (Nero kan niet los, houd nogal van weglopen en niet terugkomen....) en was ik er helemaal klaar mee!! Ik heb thuis de lange lijn de huid vol gescholden, in een hoek gemieterd en ben naar de intratuin gegaan. Heb hier een flexi van 8 meter gekocht (direct maar de langste die er is) en heb bij thuiskomst het ding natuurlijk direct geprobeerd!
Zo tegen ik er altijd op was... Zo om ben ik nu! Wat een fantastisch ding! Nero kan heerlijk zijn gang gaan, ik kan trainen op voorkomen en als ik hem vast zet, op volgen. Hij kan uitgebreid snuffelen en ik kan lekker doorslenteren.
En het grootste voordeel....
Nero loopt altijd op het gras en ik op de weg. Wanneer we hier lopen, plast Nero altijd over de stoeprand. Het is me al een keer of 3 overkomen dat zijn straal of spetters over mijn voeten kwamen aangezien de lijn dan te kort is! En nu? Kan ik snel naar voren rennen, zonder dat ik hem al plassend meesleur!!
Lang leve de flexi!!



3 doggies












