Zucht... hier liep ik een maand of twee terug terug te vertellen dat Moon het goed doet met kleinere honden en met name met ons 9 jaar oud cavaliertje. Het gaat nu steeds minder goed. We moeten dagelijks ogen op ons achterhoofd hebben om te waken dat Moon niet uitvalt naar Fleur.
Wanneer ze dit doet, lijkt het alsof het er heel hevig aan toe gaat. Moon springt op Fleur en lijkt haar vast te hebben rond oren/nek. Fleur legt zich direct op haar rug en gaat tieren als een dier dat geslacht wordt. Ik heb Moon al iedere keer bij het nekvel gegrepen om haar eraf te halen. Dit lukt steeds al laat ze sinds kort ook vaak niet meer zo snel los. Er komt geen gegrom of wat dan ook aan te pas. Als ik Fleur nadien nakijk heeft ze enkel een paar natte plekken of soms ook helemaal niets.
Fleur heeft een obsessie voor eten en loopt vaak al snuffelend rond. Moon viel in het begin enkel Fleur aan toen Fleur (op onbewaakte momenten) in haar borg ging snuffelen of iets van de grond op at. Nu doet ze het ook als Fleur gewoon loopt te snuffelen. Ik denk dat het ook te maken heeft met het feit dat ik mij er meer op fixeer en mij al zenuwachtig voel worden als ik Fleur zie snuffelen. Daar pakt Moon waarschijnlijk mooi op in.
Alhoewel er nog nooit bloed aan te pas is gekomen, maak ik me altijd zorgen want Fleur is al op haar oude dag en heeft nu veel last van stress. Binnen 6 maanden kan ik in mijn eigen huis maar tot die tijd moeten ze wel samenleven. Ik ben bang dat het Fleur ooit fataal zal worden. Een beet van Moon is genoeg voor Fleur om er niet meer te zijn.
Iemand tips? Of moet ik mij er bij neerleggen dat bij Moon de stafford-eigenschap heel sterk aanwezig is dat ze niet met andere honden kan (en niet de juiste opvoeding gehad heeft sinds ze puppy was). Pff wat moet ik hiermee...





