dilemma's

Hi allemaal, zoals een aantal van jullie wel hebben gelezen (nog veel dank voor alle hartverwarmende en hulpvaardige reacties!!!!) heb ik een opvang hond uit Spanje in huis genomen. Onze lieve Lua, een schat van een hond, echter wel met (grote) verlatingsangst (helemaal te begrijpen). Ze is bijna 2 weken bij ons, en wat een verschil al! Ze loopt me nog steeds achterna maar toch zie ik ook dat ze wat rustiger (berustend) is geworden. De constante totale paniek en verdrietige blik verdwijnt wat meer naar de achtergrond. Omdat ik overdag af en toe echt weg moet had ik haar steeds in mijn kantoor: daar ligt haar mat en staat haar drink- en etensbak (en is het lekker warm met vloerverwarming én nog een gewone verwarming). Dat bleef een ramp: thuiskomend hoorde ik haar van verre al blaffen en vaak was ze totaal overstuur of ik nu 5 of 30 minuten weg was geweest. De houten lamellen hebben het niet overleefd, terwijl ze verder niks sloopt. De kong vindt ze heerlijk maar er werd geen kong, geen koekje, geen brokje aangeraakt als ik niet in de buurt was. Vandaag heb ik het maar eens anders aangepakt: ik heb gewoon alles opengelaten beneden, alleen het traphekje dichtgedaan en daarna ben ik mijn wekelijkse boodschappenronde/kind ophalen school gaan doen. Bij elkaar een 1,5 u weg geweest. Toe ik thuis kwam zag ik haar voor de deur (glazen deur) van mijn kantoor staan, rustig, geen geblaf. Binnen alles nog ordelijk en op zijn plaats (geen speelgoed van de kinderen te grazen genomen), de deken op de bank een beetje verfrommeld (hihi, neem het haar maar eens kwalijk om lekker languit te gaan liggen daar) en zelfs de kong was helemaal leeg.... én nergens een plasje te bekennen.....
Pfffffffffffffffffffffttttttttt.... TJEE! Wat geweldig! Hopelijk houdt deze lijn zo aan!!
's Nachts vindt ze nog steeds wel moeilijk, de geleende bench heb ik teruggebracht want alleen bij het aanzicht al werd ze panisch en wilde niet eens in dezelfde ruimte zijn met dat ding. Opgesloten zijn is daar haar angst... Ik kan haar echter toch niet 's nachts ook helemaal vrij / los laten lopen? Toch? Ik denk dat ze dan op zoek gaat naar me, wetende dat ik boven ben. Of wat zouden jullie doen?
Dit is dilemma 1.

Dan nu dilemma 2. Een hele erge en ik zal vast hier (geheel verdiend) de wind vab voren krijgen. Ik heb namelijk bij het gesprek met de stichting over opvang van Lua aangegeven dat ik weleens weg ben/moet (buitenland) en dan moet de hond naar een dierenpension. Ik achtte mezelf daarom niet geschikt als opvanger. Maar dat werd/is weggewuifd en ik ben toch ook eigenlijk behoorlijk onnozel in dit avontuur gestapt want nu is het zover, over twee weken moet ik 5 dagen naar het buitenland maar ik kan haar toch niet naar een pension brengen??? Ik word al misselijk bij het idee en ik ben bang dat alles wat nu is opgebouwd dan helemaal wordt afgebroken....
Ik probeer eruit te komen, mijn man kan echter maar hooguit 1 dag vrij nemen. Mijn ouders werken totaal tegen, willen alleen de kinderen opvangen en vinden eigenlijk dat ik Lua sowieso 'terug moet brengen naar de stichting' (?? die snappen er werkelijk niks van) omdat ze veel ouder is dan gemeld (waarschijnlijk, niemand weet het natuurlijk precies, maar 6 jaar oud lijkt me erg jong geschat, de 2002 uit haar paspoortje lijkt me beter). Dus geen andere opvang zo 1-2-3... Ik kan een uitlaatservice inschakelen, maar dan zit ze nog 2 x 3-4u alleen. Iemand nog wijze tips en/of raad??????? Ben er bvrij radeloos onder, en nee mijn trip kan niet gecanceled worden, dan ben ik mijn baan kwijt en dat is voor niemand handig.

Op je eerste vraag: waarom niet? je hebt de hond nu vrij laten loslopen in je huis tijdens de dag en dat heeft ze prima gedaan. Waarom zou je het 's nachts dan niet doen? Het geeft de hond rust, om niet beperkt of gevangen gezet te worden, geen enkele reden om het dan es niet een nachtje te proberen...

Over de tweede vraag... tja, persoonlijk zou ik er niets eens m'n kop over breken: ik meldde me gewoon ziek en ging die week niet werken. Ze ontslaan je niet omdat je ziek wordt, hoor.

De eerste vraag: gewoon proberen, hij heeft blijkbaar de ruimte nodig om zich prettig te voelen.

De tweede: Als bovenstaande ook een optie is..............
                   Niet gek, kun je 5 dagen heerlijk van Lua genieten

je man kan sávonds wel gewoon voor ze zorgen.
kijk dan een naar dagopvang.
Misschien zit er wel een bij jouw in de buurt.

opzich valt 3 a 4 uur alleen met zijn twee toch wel mee voor 5 dagen.
Ik ken honden die 8 uur per dag alleen zijn aan een stuk.

Cristel en Roos: ik kan echt niet niet gaan. Geen mogelijkheid.

Angela: dat had ik gister ook nog bedacht: heb al contact gezocht met twee dagopvangen in de buurt. Het is niet ideaal maar misschien wel de betere oplossing.

Dan het eerste dilemma: uiteindelijk toch maar zo gedaan. Heb haar vannacht niet gehoord. Om 00.u nog even uitgelaten toen de test met de deuren open en traphekje dicht. Vanochtend rond half 7 hoorde ik haar wat rommlene; snel naar benden gegaan en onze dame lag prinsheerlijk op de bank . Alleen lag er weer een plas: nu midden in de woonkamer op onze houten vloer Ik ben er steeds vanuit gegaan dat het angstplassen waren, maar nu lijkt het dus een zindelijkheidsprobleem.... balen!! Iemand nog tips!?
Ik heb steeds (ook met die andere plassen) haar geen aandacht gegeven en na het wandelen (en plassen buiten) haar beloond: gekroeld en geaaid). Overdag laat ik haar nog veel uit (kleine wandelingen nog), zo'n 6 keer per dag dus, varierend van 5 tot 15 min.

Hoi Lola, hier ook een adoptie hond vanuit het buitenland. Fijn dat het los slapen in de nacht goed gaat. Denzel slaapt ook los in de woonkamer en maakt ook niets kapot. 


Wat betreft het plassen, ik zou gewoon mijn wekker zetten, halverwege de nacht, en haar nog een keer laten plassen.

Denzel gaat ook wel eens naar de dagopvang of het pension. Ik heb een hele goede gevonden met een speciale aanpak en daar heeft hij het supergoed naar zijn zin. Als je interesse hebt stuur me een PB, dan stuur ik je hun website.

En tja, ook hier helaas familie en vrienden die niet begrijpen dat we Denzel nog hebben. En ja, ik begrijp het wel want ze zien hem, door zijn angst voor andere mensen, altijd op zijn slechts. Ze zien niet wat voor een fantastische hond het voor ons is en hoe enorm hij is veranderd. Dus ik probeer me er niets van aan te trekken, tenslotte is het ons leven en onze beslissing.

Top dat je Lua een kans geeft. Als je nog meer vragen/ dilemma's hebt laat het weten. Het verhaal van Denzel vind je, in het kort......., op mijn profiel.

's nacht een keer uitlaten idd. Eventueel kan je een keer wat urine laten onderzoeken om een medische oorzaak uit te sluiten. 

En ik zou Greetje d'r opvang benaderen. Hoewel jouw hond een ander probleem heeft dan Denzel.

Het ging bij die opvang niet zo zeer over de vertrouwens problemen die Denzel heeft, alhoewel ze er daar prima mee om gingen. Gelukkig weten ze erg veel van honden en hoe je ze moet lezen. 

Het gaat meer over het concept dat ze daar voeren. Ik kon het namelijk ook niet over mijn hart verkrijgen om Denzel weer "op te sluiten" in een hokje omdat hij in Spanje dat veel te lang heeft gedaan. Dat is daar, in dat pension, totaal niet aan de orde namelijk.

Greetje: ik heb je een pb'tje gestuurd! én je verhaal gelezen. Ook een hele klus, jullie spaanse aanwinst, maar wat is ie mooi en wat ziet hij er schattig uit op de foto's!!

Ik heb nu voor maandagmiddag een kennismaking staan bij een dagopvang (redelijk) in de buurt. Ik hoop dat het iets is.

Net wel vreemd: mijn zwager kwam net door de voordeur en daar is ze (ineens) superangstig voor! Trillen, bang, weglopen.... terwijl we hem buiten al wel een paar keer zijn tegengekomen. Het was me al wel opgevallen dat ze voor mannen wat meer terughoudend is. Och het prutske, wat zal ze allemaal hebben meegemaakt..?

Hoi, ik heb ook een hondje uit Spanje geadopteerd. Ook hij had angst voor vreemden ( wegkruipen, grommen), nu, na 2 jaar is dit een stuk verminderd, hij blijft op zijn plek liggen totdat hij wat gewend is aan het bezoek in huis, en pas op het moment dat hij zich zeker genoeg voelt om te komen kijken gebeurt dit. Pas dan mag het bezoek iets tegen hem zeggen of eventueel aaien. Dus absoluut geen initiatief vanuit het bezoek.. ( ivm angst happen)

Ik hoop voor je dat de opvang een goede optie is...

Mocht dit niet het geval zijn en je woont bij mij in de buurt, dan wil ik je wel uit de brand helpen.
Ik werk vanuit huis dus ik ben altijd thuis en vind het wel gezellig om voor een paar dagen op een andere hond te letten. Maar dan moet het natuurlijk wel klikken met mijn hond .

Patricia: wat aardig!!! Erg lief van je!
Ik ben niet enthousiast over vandaag Morgen nog een andere optie, die is wat verder weg maar hopelijk geeft het me een beter gevoel!!

Jammer dat Einhoven niets was.......en dat mijn opvang te ver weg is. Ik hoop dat je snel iets geschikts vindt. Succes joh! Het gaat vast lukken!

Nou hopelijk komt het allemaal goed. Het is moeilijk om een goede opvang te vinden.
Ik ben ooit zelf eens op zoek geweest, maar wij konden de hond toen bij vrienden kwijt. Maar deze opvang zou wel wat voor je kunnen zijn. De honden leven in roedels en de mensen daar zijn echt heel goed met de honden bezig. Veel mensen brengen hun hond daar die ook gedragsproblemen hebben.

Ik weet niet meer welke maar ik zal eens proberen te googlen voor je!

Gister bij de andere opvang geweest, wat een verschil! Direct een supergoed gevoel. Ik heb Lua daar achtergelaten voor een dagje 'proefdraaien' en dat is supergoed gegaan!!! Ze heeft daar fijn buiten gesnuffeld en 'gejaagd' in de grote omheinde buitenplaats en binnen lekker in een (willekeurige) mand geslapen en de eigenaresse vertelde me dat ze zich heel goed gedroeg naar andere honden en dat ze super relaxed was. Ze zei dat toen ik de deur uitliep Lua zich letterlijk omdraaide en alles liet varen, ze ging meteen mee naar buiten en heeft geen angst vertoont. Heel fijn. Want nu heb ik in overleg met de eigenaresse besloten dat ze de nachten ook gaat blijven.
Aangezien het wegbrengen én ophalen voor een hond het meest stressvol is moeten we dat bij Lua vermijden, en thuis aangekomen ben ik er helemaal niet dat zou ook helemaal niet relaxed voor haar zijn. Daarbij vertoont ze zelfs beter gedrag bij hun, wat mijn eerste gevoel weer onderstreept dat ze beter zou kunnen zijn daar waar al een roedel is, en een rustige omgeving. Wel pijnlijk voor mij, ik vraag me toch af of ik iets verkeerd doe. Waarom hangt ze zo vreselijk aan mij? En is ze hier zo angstig als ik uit beeld verdwijn? De eigenaresse vertelde me dat zij gewoon naar het toilet kon en dat Lua nog niet eens opkeek vanuit haar mandje.

Klinkt goed zeg, misschien de invloed van de andere honden ? Is het enige wat ik me kan bedenken, want als ik zo lees hoe jij met haar omgaat, is toch allemaal heel goed en ook bij jou is er vooruitgang !!

Ga je nu vooral niet inbeelden dat jij iets verkeerds doet hoor !!

Ze zal bij jou gewoon moeten wennen aan het feit dat er geen andere honden zijn en dat het iets drukker is. Kan misschien wat langer in beslag nemen, maar dat lukt ook ! Het belangrijkste is dat ze voelt dat jij er bent voor haar en volgens mij is daar geen enkel probleem Top hoe je nu ook weer zocht naar de beste opvang voor haar !!

Ik vind haar echt zo'n mooie en aandoenlijke hond, ze zal ocharme heel wat hebben meegemaakt

Zou het kunnen dat je de stemming van ach arme hond en kan ze wel alleen zijn op haar overbrengt? En dat ze daar onzeker van wordt? Uit je eerdere verhalen lijk je je erg veel zorgen te maken of het wel goed komt. De vrouw van de opvang lijkt een hele rustige uitstraling te hebben. En daar was ze dus rustig. het lijkt misschien stom, maar het kan je goed helpen om naar dogwhisperer te kijken. Je kan heel veel opsteken van de manieren waarop hij met honden omgaat. Vooral de "calm semistic state of mind" en je eigen energie die je op de hond overbrengd. Ik zeg dus niet dat je moeilijke technieken moet gaan uitproberen! Kijk eens hoe het werkt als mensen rustiger worden en hoe hun hond dan veranderd. Dat kan je wel uitproberen.'

Zoals hierboven gezegd, het klopt natuurlijk dat honden feiloos aanvoelen hoe wij ons voelen. Dus je zal inderdaad er wel een invloed op hebben. Misschien dus als jij er wat meer vertrouwen in krijgt en wat rustiger wordt, dat zij automatisch volgt.

Vind ik wel plausibel eigenlijk Ik merk aan Tibo ook dat, wanneer ik nerveus ben, hij het ook is.

En ik vond mezelf nog wel zo 'calm but assertive'.....