De chihuahua is er inderdaad op vlak van gezondheid niet goed aan toe.
Het ras heeft last van de volgende problemen:
PL (zoals alle kleine rassen)
Hart problemen
Oog (PRA)
en Syringo (vooral de laatste jaren)
Soms als ze slecht gefokt zijn kunnen ze ook last hebben van waterhoofdjes...
De rasvereniging steekt nogal zijn kop in het zand en heeft nog maar onlangs verplicht dat honden die geboren zijn vanaf een bepaald jaar (ik denk 2010 of zo maar daar ben ik niet zeker van..) getest moeten worden op PL en daar vrij van moeten zijn.
Over de ogen en het hart wordt niet gesproken, laat staan over syringo...
Je gaat in BE en NL dan ook geen enkele (of misschien 1 enkele) fokker vinden die op meer dan PL test... Bij de meeste fokkers is het ook zo dat ze enkel hun laatste honden op PL hebben getest maar hun oudere honden die niet aan de regel moeten voldoen niet testen... Let daar dus goed bij op..
In het buitenland ga je wel al wat fokkers vinden die op hart en oog testen, naast de PL test.
Syringo als test ben ik nog nergens tegen gekomen... en toch begint het in het stilletjes aan in het ras te sluipen...
Dat zijn ongeveer de medische dingen.
Daarnaast moet ze natuurlijk opletten dat het geen broodfokker is, want helaas bied een stamboom niet de garantie dat het geen broodfokker is.
Meerdere nestjes tegelijk, teveel honden, honden leven niet in huis, gehaast op de pups kwijt te geraken, geen screening, geen eisen, slecht opgevoedde hondjes, hygiëne ...
Komt allemaal ook voor bij stamboomfokkers.
Desalniettemin raad ik toch aan om voor een pup met stamboom te gaan ofwel een hondje te redden uit het asiel.
Zonder stamboom ben je met je pup (als er problemen blijken te zijn) nog verder van huis.. Plus je wil die 'fokkers' in Polen enz niet steunen denk ik.
Als de gezondheid, hygiëne, stamboom enz allemaal goed zit zou ik gaan kijken naar de opvoeding van de ouderhonden. Hun karakter gaat namelijk overerven in dat van de pups.
Een keffende moeder gaat vaak aanleiding geven tot sneller keffende pups (ze zien het in het nest gebeuren, dat prent in en dat nemen ze naar hun latere thuis waar het moeilijk af te leren gaat zijn).
Ook goed vragen en kijken naar de socialisatie.
Chihuahua's worden heel gemakkelijk keffende, bange en onzekere hondjes als ze niet goed gesocialiseerd worden. Ze zijn klein, alles is dus groter dan hen en dat maakt ze bang, daar reageer je (als flinke chihuahua zijnde
dan al keffend en bijtend op.
Dat wil je dus absoluut niet.
Puppy's horen in de woonkamer, half zindelijk gemaakt te worden door de fokker (veel naar buiten gaan, aan de lijn lopen enz), ze moeten regelmatig naar buiten kennis maken met alles.
Dus niet de hele dag in de puppyren op doekjes hun ding doen en pas als ze naar de eigenaars gaan voor het eerst een bandje om hebben en gras zien...
Daarnaast is het ook zo dat chihuahua's door hun grootte vaak wat langer bij de moeder worden gehouden dan andere rassen, vaak rond 10 weken verlaten ze pas het nest (dus niet vanaf 7/8 weken).
Ze zijn zelfs dan nog heel klein en een gezin/persoon die nog niet volledig aan de pup gewend is kan dan snel iets laten gebeuren dat niet zo goed is (van de zetel laten 'springen/vallen', bijna op trappen, teveel ronddragen uit bezorgdheid van erop te trappen, ...)
Daarnaast moet je weten dat een chihuahua een zalige hond is om te hebben, een hele grote hond in een klein lijfje, ze hebben ook een groot karakter.
Dat houdt dus in dat ze heel slim zijn (ze geven als je ermee traint veel voldoening), maar ook wel sluw zijn. Positief opvoeden is de boodschap, elke negatieve ervaring is voor een chi vaak negatiever dan gedacht (met de vinger een tikje geven komt dubbel zo hard aan voor een chi als voor een labje).
Ze kunnen heel koppig zijn en hebben redelijk wat humor, ook redelijk wat euhm... Hoe noem je dat, 'kak aan hun gat'.
Ze zien zichzelf niet als klein en willen dus graag als groot behandelt worden, behalve als het hen niet uitkomt
.
Als je nog vragen hebt kan je gerust een PB sturen.