Hoi iedereen,
Ik zal even de situatie schetsen, zodat jullie mee zijn 
Sinds een 2 weken hebben wij onze kleine Millo. Een mannelijk Maltezertje van nu 12 weken.
Volgens ons doet hij het wel prima -puppy zijnde dan-.
We hebben een doek (opneemvod) liggen waar hij zijn plasje en behoefte op moet doen.
Doet hij het, krijgt hij een half snoepje, doet hij het elders, wordt dit opgekuist en genegeerd.
Van een wandelingetje maken om zijn behoefte te doen, heeft hij geen flauw benul wat van hem "verwacht" wordt (jullie snappen me wel). Hij loopt wel flink mee, snuffelt hier en daar, gaat dan weer eens zitten en kijkt hij me aan met een snuit van "wat staan we hier eigenlijk te doen?", gaan we terug naar binnen, en wat denk je? Ja hoor... doet hij binnen zijn behoefte!
Verder heeft hij een enorme verlatingsangst.
Dit is een klein beetje verbeterd met de D.A.P. halsband, ik kan nu tenminste naar toilet gaan zonder gehuil en gepiep! ![]()
Doordat hij zo'n verlatingsangst heeft, wordt hij nu door zowel ons als door mij ouders "opgevoed". Het is te zeggen, de momenten dat wij niet thuis zijn, of langer van huis weg moeten, verblijft hij in de bench bij mijn ouders thuis (onze buren zijn namelijk niet de leukste *kuch*).
Qua verzorging lukt het ook wel denk ik. Ik borstel hem, verzorg zijn oogjes, kuis zijn baardje en pootjes, haartjes uit de oortjes trekken ga ik overlaten aan de trimster denk ik!
Eten is niet zijn favoriete bezigheid, maar ok... dat betert wel zeker?
Verder hebben wij kinderen, een jongetje van 2 en een meisje van 4, daar doet hij het super mee en kan hij echt alles van verdragen. Ze zijn er nooit alleen mee hoor! Onze dochter van 4 is er stapelzot van en zorgt dan ook voor zijn dagelijkse speelmomenten met zijn eigen speelgoedjes. Daar genieten ze beide van!
Soms stel ik me wel vragen of we het wel goed doen... ik weet dat die dubbele opvoeding niet echt ideaal is, maar ik denk beter zo dan een pupje dat alleen zit en razende buren, nee?
Ik probeer m'n mama aan te leren hoe ze hem van de "verlatingsangst" kan afhelpen.
Het piepen en blaffen om aandacht (zoals bijvoorbeeld om mee op de zetel mogen) negeren we en dit is dan ook na een vijftal minuten gedaan.
Als hij in de bench moet, laat hij even merken dat hij dat niet apprecieert, maar als je dan terug thuis komt, ligt hij wel lekker te slapen.
Als iemand nog tips heeft zodat we het beter kunnen doen, of iets af te raden heeft, laat gerust weten, we willen immers het beste voor onze Millo!
Bedankt!



