Sinds een aantal weken hebben wij een pup genaamd Anice(kruising labrador/husky/herder). Een schat van een beest! Luistert soms erg goed, soms ook juist niet (vaak ondeugend), hyperactief en een lekkere knuffelaar.
In principe gaat alles erg goed, behalve de benchtraining. Ze vind de bench een leuke/vertrouwde plek. Ze krijgt er eten en speeltjes. Ze slaapt er vaak. Alleen zodra het deurtje dichtgaat begint ze vrij snel met janken. We proberen het langzaam aan op te bouwen qua tijd, maar als het deurtje langer dan 1,5 minuut dicht is begint ze te janken (zelfs met snoepjes). Dit heeft heel lang geduurd tot we aan die 1,5 minuut kwamen. Hier reageerden we vervolgens niet op, maar dat loopt snel uit op de grootste dramamakerij. Ze houdt niet op en het ziet er meer uit als paniek dan alleen janken. Door het trekken aan de bench heeft ze zelfs een tandje eruit getrokken.
We geven haar eten in de bench en doen dan het deurtje dicht. In het begin werkte dit aardig, maar zo slim dat ze is weet ze nu dat als ze eet in de bench, het deurtje dicht gaat. Wat doet ze dus, ze begint niet met eten. Dus in plaats dat ze het deurtje dicht linkt aan iets positiefs, werkt het juist andersom. Ze linkt eten aan het deurtje dicht (negatief).
We proberen haar nu ook met hele lekkere snoepjes (varkensoor) te simuleren dat de bench leuk is. Maar zodra we uit zicht zijn begint het drama weer.
Als ze ligt te slapen en we doen het deurtje dicht dan kijkt ze even op en gaat verder slapen. Dan hebben we zolang ze slaapt de tijd om dingen te doen.
Vaak hoeft ze niet in de bench, maar met zo'n deugniet is het gewoon fijn als je even iets kan doen (boodschappen, werken (niet langer dan 3 uur) etc.), zonder je druk te hoeven maken (zeker naar dat tandje eruit).
Hopelijk heeft iemand nuttige tips! We hebben het gevoel dat niks werkt.
Groetjes
L & L











