Asielhond adopteren... wie heeft hier ervaring mee?

Hallo...

Ik zit de laatste weken met een enorm dillema...
Enkele weken geleden gingen we naar het asiel wandelen met de honden...
Zat er daar nu wel geen golden retriever klaar om een wandelingetje te maken... Mijn hart smolt direct...
Ik probeerde het uit mijn gedachten te zetten en me voor te nemen dat hij snel een nieuwe thuis zou vinden, of zijn baasjes hem zouden hem ophalen, maar 5 weken later zit hij nog steeds op een baasje te wachten..
Veer informatie is er niet over de hond; hij is verloren gelopen en is 6 jaar oud. HIj is ook een rustige hond.
Zelf hebben we al een golden, een teefje van 6 jaar... Ik vraag me af of iemand ook al voor zo een dillemma heeft gestaan om een 2 de asielhond te nemen, welke ervaringen jullie ermee hebben, voordelen , nadelen..
grtjes

ik heb ook ooit een asielhondje gehaald voor bij mijn golden te zetten, was een kruising, maar heb in heel mijn leven nog geen beter hondje gehad, kreeg er ontzettend veel liefde en vriendschap van.

Heb hem toen ook met een wandeling gehad en nadien toch steeds maar denken, en uiteindelijk gaan halen voor zeven dagen op proef, is dus gebleven voorgoed en heb er nooit één seconde spijt van gehad, dus ik zou zeggen de moeite om te gaan halen , proberen hé, wie weet welke schat je in huis krijgt!!!

Grtzz

Martine

ik heb in een asiel gewerkt,en heb vele asielhonden gehad.siba,bijvoorbeeld,was een foxje,dat aan een boom zat,met haar 2 pups.ik heb haar 9 jaar gehad.dingo was een erg dominante herder,en hem heb ik na 3 jaar in moeten laten slapen,omdat hij alles en iedereen beet,behalve mij.
maar vergeet niet dat er nu juist de beste honden zitten,omdat er nu eenmaal mensen zijn die hun dier achterlaten om op vakantie te gaan.neem eerst jouw hond mee naar het asiel,en laat ze samen los op het veld.dan zie je of het klikt.vraag of je de hond op proef mag,bijv. een week of zo.als het dan niet gaat,kun je hem terug brengen.maar wie weet.......is het wel de meest geweldige hond die er bestaat,en die je aan je neus voorbij laat gaan als je het geen kans geeft.
ik heb heel goede en heel slechte ervaringen gehad,soms lag het aan mij,of de situatie waarin ik zat,maar ik nam ook echt de honden die niemand wilde.
ik heb altijd herplaatsers.
het hoeft niet te betekenen dat er iets met een hond mis is,als hij in het asiel zit.volg je gevoel

onze vorige hond was 1,5 jaar toen wij hem uit het asiel gehaald hebben. Veel mensen zeiden tegen ons dat we gek waren want het waren toch altijd honden met een probleem. Niets was minder waar. We hebben ruim 12 jaar ontzettend van onze hond genoten en missen hem nog steeds verschrikkelijk. Hebben nu ook eerst bij het asiel gekeken voor een andere hond, Helaas bijna alleen grote rassen. Te groot voor mij.

Ik denk dat als je ervaring hebt met de golden je goed kan zien wat voor karakter hij heeft. Zoals je zegt: het is een rustige hond. Als hij angstig/agressief o.i.d. zou zijn, had je dat hoogstwaarschijnlijk wel gemerkt. Probeer het eens op proef. De hond moet misschien wel even wennen thuis, dus het zal misschien niet gelijk goed gaan. Gewoon proberen. Er zitten schatten van honden in het asiel!

de jongste honden zijn altijd als eerste weg,en honden ouder dan 5 blijven altijd langer zitten

Boy komt uit het asiel.
Nadeel is dat je in mijn geval 7,5 jaar van zijn leven hebt gemist en zelf veel moet uitvogelen.
Zowel in gedrag als medisch gezien. Dat is soms lastig
voor jou en de hond.
Een asiel hond heeft vaak een geschiedenis dus daar dien je rekening mee te houden.

Maar ik kan je zeggen dat ik geen moment spijt heb gehad dat ik Boy geadopteerd heb!

Dus volg je hart, maar handel niet impulsief!

groet Corina

Mijn asielhondje was een hondje van tss de zeven en de negen jaar en ik heb dat hondje nog een fantastisch leven gegeven, en hij mij(en mijn andere honden) ook. Het enige waar ik spijt van had, was dat ik dit hondje niet vroeger gekend of gekregen had.
Ik zou het zo opnieuw doen.

Grtzz

Martine

dat is waarom mijn vriend mij zo ongeveer verbied om naar een asiel oid te gaan. Hij weet dat we dan met een dier terugkomen en hij vind 1 hond echt genoeg voor nu. Ik kan me je dilemma helemaal voorstellen maar zou je geen tweede hond willen? Volgens mij krijg je van een asielhond heel veel liefde terug juist omdat zij opnieuw het geluk moeten vinden. Ik vind het erg knap voor degene bij wie dat gelukt is

ik heb ook 2 asielhondjes,een pup en een van ongeveer 2.de pup hebben ze proberen te verdrinken maar van taz weet ik de achtergrond niet.ik heb geen kinderen dus ligt dat miss wat makkelijker.

ik vind het super van je.
ik heb ook asiel honden gehad herplaastsers van fokkers en een spaans hondje.
nadelen heb er niet veel last van gehad grote voordeel
het zijn anderen honden erg dan baar laten echt zien dat ze happy zijn zoals al zij nadeel is je moet er veel gedult mee hebben misschien ligt aan zijn gedrag en wat hij mee heeft gemaakt een gedrachtstrainster
maar over het algemeen is het niet nodig het belangrijkste een opgewekt gedrag naar hun toe is al heel veel waard en berijk je ook veel mee.
heel veel serkte ben benieuwd hoe het afloop.
groetjes cocoflanel

Onze tweede witte herder hadden we uit het asiel, was een schat van een hond. Maar het asiel is niet eerlijk tegen ons geweest, de hond was volgens hun3 jaar, was werkelijk bijna 6 jaar, ( via tatoeage erachter gekomen) hij had een ernstige vorm van hd, was van het liggen zeiden ze.

Maar we hebben onze Bo nog bijna 5 jaar gehad, hij is bijna 11 jaar geworden, we hebben hem de laatste jaren een goed leventje bezorgd en dat was de hoofdzaak.
Ondanks alles , ik denk dat ik het zo weer zou doen.

Groetjes Annelies

Mijn Golden komt ook uit het asiel, hij is ongeveer 5jr oud nu en heb hem vorig jaar gehaald.

Nog geen seconde spijt van gehad, het is een fantastische hond !!

Ook goed om weten is dat, van alle Goldens die bij ons werden geadopteerd, er nog nooit eentje werd teruggebracht en dat zegt ook al heel veel !!

De mensen van het asiel lieten weten (en heb het ook zelf ondervonden), dat de Goldens heel gemakkelijk aanpassen van zodra ze een nieuwe goede thuis hebben gevonden !!

En als je de hond dan ook nog kent van ermee te wandelen (net als ik), dan zou ik zeker niet twijfelen, je zal er een perfecte vriend aan hebben en geloof het of niet, het is ook precies of ze zijn extra dankbaar ! En het is zo leuk om ze te zien veranderen in een echt gelukkige hond !

Dus echt een aanrader, Tibo is het er volledig mee eens

Liefs van Marie-Rose en een dikke poot van Tibo (ex asiel Golden)

Ik ben niet bekend met het nemen van een tweede hond uit een asiel, maar ik denk dat het gewoon verstandig is om de twee in het asiel kennis te laten maken. Eerst aan de lijn, dan op een veldje, of een wandeling.

Ik ben zelf nu toe aan mijn 3e asielhond, de 2e asiel Golden Retriever. Het zijn stuk voor stuk geweldige dieren. Ik zou het zo weer doen.

wij hebben hier bijna alleen maar asielzoekers
en ik kan je zeggen ,het is heel fijn om zo,n hond weer op te zien bloeien ,vaak is het wel zo dat een gemiddelde herplaatser een jaar tot anderhalf jaar nodig heeft ....maar als je daar het geduld en de tijd voor hebt ....
wel hebben we er altijd zeer goed gesocialiseerde honden bij die wel als pup zijn gekomen
de betreffende asielhonden kijken nl ook veel af van deze ""vrije vogels "" naast de aandacht ,training etc die ze van ons krijgen
wij hebben anderhalf jaar geleden herplaatser 9 opgenomen .....het is hier slechts eenmaal mislukt