Ja hoor, ik mag ze weer uit de kast trekken
met het kouder wordende weer en een schat van een hond die toch maar koppig blijft... Moet het toch maar weer.
Soms moet ik even héél diep adem halen (een paar keer) om niet ontzettend boos op Pépé te worden. Maar dan zie je zijn koppie weer en dan kan ik het gewoon niet. Het is een schat, maar ietsje minder koppig zou wel leuk zijn. Hij blijft op honden af rennen en hij blijft gefocust op andere dingen dan ons. Hij vind het heerlijk om een weiland in te rennen, zo ver mogelijk. Hij komt dan wel terug hoor... uiteindelijk dan.
DE koppigste hond van Zeeland heb ik aan de lijn mensen. (jaja, toch wel stiekem een klein beetje trots hoor!) Maar lief dat hij is. Voorzichtig met pups en oudere honden en elke lik die hij kan geven, die geeft ie dan ook! Gisteren een lange wandeling gemaakt, hem los laten rennen en spelen. Geloof me, de rest van de middag heb ik een afgematte hond gehad die alleen maar lag te snurken (en hard). Soms, als hij weer eens wat belangrijker vind dan mij, kan ik hem wel wat aan doen. Maar het enige wat er op zit, is wachten (met een thermoskannetje) tot hij komt en vrolijk belonen wanneer hij dat doet. Het gaat al beter sinds hij 2 jaar is, maar ik heb zo een vermoeden dat het nog zeker een poosje gaat duren voor hij helemaal goed luistert. Erg vind ik het niet echt.. Hij is lief voor mens en dier (behalve voor kippen). Als de kust veilig is en ik zie geen mensen/honden kan hij heerlijk rennen en luisteren. Gaat helemaal goed tot hij een hond ziet. Vaak kan hij dan wel lekker spelen, maar het zou ook wel eens fijn zijn als hij mee komt als je dat van hem vraagt
Na een aantal privé trainingen zijn we erachter gekomen hoe koppig hij nu echt is, en dat we er maar gewoon mee om moeten gaan. Er zit weinig anders op behalve blijven trainen en trainen. En natuurlijk met thermoskannetjes en yoga-matjes voor mij



3 doggies




