Zware schuldgevoelens over hond Kody

Ik hoop dat ik het hier goed heb geplaatst:

Ik zit met het volgende:

Naar aanleiding van mijn vriend ook hier (niet echt) actief op het forum is onze pup Kody in een nieuwe gezin geplaatst.

Wij hebben paar weken geleden al vele woordenwisselingen (die ik vaak startte)gehad over deze hond...Hij sloopte nogal veel spullen van mij. En 2 weken terug is toen de bom gebarsten. Waar ik super veel spijt van heb. Ik heb gezegd dat hij weg moest. En dat kwam nogal gemeend over. Maar vanuit mijn hart was het niet zo bedoeld.

Daardoor is de keuze bij mijn vriend gekomen om een beter tehuis te zoeken.
Ik probeerde dit terug te draaien maar te vergeefs.
Ik zat de laatste maanden niet zo super in me vel en de laatste maand is het bij mij er allemaal uitgekomen. D.m.v woede uitbarstingen. Hiervoor ben ik nu aan de medicatie en ga hulp zoeken bij een psych. Omdat ik dit niet meer wil. Dus deze stappen zijn ondernomen. Ik praat het verder ook niet goed.

Maar nu komt het, ik mis onze hond Kody echt verschrikkelijk. Natturlijk Mike ook. Maar hij koos voor een betere situatie voor onze hond Kody.
Alleen dit gaat mij zo aan me hart dat ik heb geprobeerd om Kody terug te krijgen. Alleen wat begrijpelijk is, de mensen waar hij nu zit willen hem natuurlijk ook niet meer kwijt. (Ik heb echter deze mensen niet zelf gesproken maar mike)
Hoe kan ik hier mee omgaan? En het een plek geven. Ik heb elke dag spijt. En zit elke dag met tranen.
Zoals vandaag...ik werk weer heel de week bij de paarden in een schitterend mooi gebied. En ja nu is hij er niet bij om lekker me te ravotten en te zwemmen in de plassen. En dit gaat mij zo aan het hart.
En als ik thuis kom..geen gekke Kody meer die me komt begroeten.
Waarom heb ik dit laten gebeuren. Ik heb zo'n spijt hiervan.
Zo'n hond als Kody vind ik nooit en nooit meer.
En nogmaals ik praat echt mijn gedrag niet goed. Want ik heb hier super veel spijt van. En ik ben hier de oorzaak van.
Het enige wat ik graag zou willen is dat hij weer, de huiskamer binnen stormde en me kwam begroeten en me aankeek zo van: "Ik ben weer thuis".

Hoe kom ik hier over heen??????

Morgen Lenita,
Tijd heel veel tijd zul je nodig hebben om het een plaatsje te geven. Maar je mag verdriet hebben hé, dat ruimt goed op. Dus heb dat ook maar!!! Maar neem het ook als een leermoment op. Bedenk dat wat je zegt soms hele nare gevolgen kan hebben, zoals nu. Je moet proberen je daden te overzien. Hopelijk heeft je hondje een fijne baas en laat dat ook een troost zijn. En wie weet is er in de toekomst wel ruimte voor een nieuwe hond als jij er wel helemaal klaar voor bent, geestelijk en lichamelijk. Maar ook dat kan jijzelf eerlijk bekijken, zodat deze situaties niet meer voorkomen.

Heel vel sterkte voor nu en je weet gedeelde smart is halve smart, dus praat er maar over.

Grtz Jorin.

ik sluit me aan bij Jjorin, uit je verdriet, en geef het een plekje, inderdaad moet het een troost worden dat je hondje een goed onderdak en nieuw gezin heeft gevonden, waar die geliefd zal zijn, voor jou een leerproces. een hond is geen ding, heeft ook gevoelens. je hebt voor je hondje of mike dat nou gedaan heeft of niet, een nieuw gezin gevonden, die kan je daar dus niet meer weghalen, wat je wel kan doen, om het wat gemakkelijker voor je te maken, eens bellen om te vragen hoe je hondje het heeft bij zijn nieuwe gezin, en wie weet ben je er over een poosje wel aan toe om een hond een goed leven bij jou zelf te geven, maar laat jouw hondje nu bij zijn nieuwe gezin, het heen en weer gesleep komt ook jouw hondje niet ten goed.

fwillemijn

Hey,

Ik denk dat je moet kijken naar de feiten.
Kody heeft het nu goed. Hem weer uit zijn nieuwe omgeving halen is niet eerlijk tegenover hem.

Je hebt je vergist, dat kan gebeuren. Je bent hulp gaan zoeken en krijgt ook hulp. Je kunt trots zijn op jezelf dat je die stap gezet hebt.
Nu is het belangrijk dat je het verleden laat rusten en naar de toekomst gaat kijken.
Het verleden, daar kun je niets meer mee, alleen maar van leren en dat heb je gedaan.
Op de toekomst heb jij echter wel invloed. Je bent nu bezig om aan jezelf te werken en om gelukkig(er) te worden. Samen met je vriend.

Dus ik zou zeggen: kijk vooruit. Neem in je hoofd en je hart afscheid van Kody, hij zit nu op een goede plek en jij hebt ook gedaan wat je kon.

Sterkte, Margje

misschien heb je juist wel de goede beslissing genomen.als je het zelf al zo zwaar hebt,kan een lastige pup net te veel zijn op dit moment.als kody nu goed zit bij de nieuwe baasjes,heb je geen reden om je schuldig te voelen.levy bijt ook alles kapot,en soms heb ik het ook echt gehad met hem.als het met mij niet lekker zou gaan nu,zou ik hem misschien ook herplaatsen,want dan werd het gewoon teveel.soms lopen dingen nu eenmaal anders dan je verwacht.werk eerst aan jezelf,tot je weer het gevoel hebt dat je de hele wereld aan kunt.
en dingen waar je niets aan kunt veranderen,moet je nooit spijt van hebben.