Hoe ga ik dit aanpakken?

Hallo mede hp'ers

Mijn moeder en vader heb ik afgelopen vrijdag meegenomen naar het dierenasiel in Aken. Dat ligt voor ons redelijk dichtbij en ik wilde hen overtuigen van de kracht van een fijne herplaatste hond. Dus geen puppy.

Na twee uren en veel overleg, en een proefwandeling, viel het besluit op Sina. Sina is een duitse herder teef van 7 jaar. De hond is al tweemaal terug gebracht naar het asiel vanwege problemen in de omgang met andere honden. Mensen zijn geen probleem, ze houd van iedereen.

Omdat het wel eens voorkomt dat iemand, zijnde ik of mijn ouders, een hele dag van huis is hebben we altijd bij elkaar de honden ondergebracht. Sina heeft al meerdere malen tot bloedens toe gevochten.

Mijn vraag is dan ook. Hoe gaan we haar leren dat een hond haar geen kwaad doet? Dat ze veilig is bij die twee van mij. Sina is zo'n schat van een beest en we willen er aan werken dat ze ook lekker met andere honden kan spelen. Ze gaat hoe dan ook nooit meer terug naar een asiel!

Tips, trucs en ideëen. Al het advies is welkom!

een mooi en lief gebaar, een oudere hond van zeven jaar die een flinke rugzak heeft.

gevochten met andere honden lees ik.

dan heel voorzichtig dat jullie Sina bij anderen honden toelaten.

zou eerst een poos hem laten wennen aan het huis van je ouders, ook je ouders moeten wennen aan Sina.

dan de wandelmogelijkheden met jouw honden, eerst een op een, niet twee tegelijk, anders voelt tie zich misschien in het nauw en zou kunnen aanvallen, als dat goed gaat, en dat duurt echt wel even, dan de andere erbij, weer een op een, en dan eens samen met drieen.

maar het heeft tijd nodig, de hond Sina, heeft een rugzak mee. gevochten met andere honden, dus blijf in het begin alert. en ga niet te snel.

dat vergeet ik helemaal, ook de kennismaking met jullie zonder honden is belangrijk.

zodat als tie kennis maakt met jouw honden dat tie jullie kent. eerst een op een he. haha met de honden dan hoor.

Dat is lastig af te leren, altijd lastig maar het helpt niet dat de hond al 7 is. Aan de andere kant is het niet onmogelijk.

Ik denk dat Sina altijd wel wat problemen zal blijven houden met vreemde honden, maar ik denk wel dat als ze bepaalde honden eenmaal kent en op een goede manier kennis heeft gemaakt met hen, het goed zou moeten kunnen gaan.

Zoals Willemijn al zei, zorg dat de hond jullie goed kent voordat je haar introduceert aan jullie hondjes. Zelf zou dan daarna naar neutraal terrein gaan waar ze elkaar eerst van ver af zien. Zorg er voor dat dat een leuke ervaring is. En bouw het dan op. Steeds dichter bij en ALTIJD een positieve ervaring. Is het niet positief dan een stapje terug doen. Als ze bij elkaar in de buurt kunnen zijn zonder meteen opgegeten te worden, maak dan een leuke wandeling met 2 honden. Sina en een van je eigen honden. Zorg dat je met meer bent en dat ieder 1 hond heeft. Ik zou er dan zelf tussenin blijven lopen en de beide honden aan de buitenkanten houden. Houd ondertussen de wandeling zo leuk mogelijk.

Als dat goed gaat doe daarna het zelfde met je andere hond en daarna met alle 3. Belangrijkste is denk ik het beetje bij beetje opbouwen om Sina de kans te geven in te zien dat het oké is.

We hadden in gedachten om haar eerst even twee à drie maanden te geven om te wennen aan haar nieuwe plekje.

Omdat Nero (schotse collie) het minste druk is, wilden hem als eerste introduceren. Hij is wat minder "aanwezig" en gaat ook niet zo direct op een, voor hem, vreemde hond af.

Gaat dat goed, een maand of twee, dan wil ik Django kennis laten maken. Zonder Nero erbij, één op één. Ook dit een x-aantal keren herhalen. Gaat het allemaal op den duur goed, dan gaan ze een keer met hun allen.

Ze is nu iets langer dan een dag bij mijn ouders en ze zijn blij met haar. Ze doet inderdaad uitvallen naar andere honden, zoals het asiel zei. Maar met een lekker snoepje, is haar aandacht al snel vast te nemen en te behouden. Ze is nog erg sportief, apporteren, zoekspelletjes.

Het asiel zei dat de eerste baasjes haar uit financiële redenen heeft afgegeven. Ze kent ook allerlei trucjes, dus ze hebben altijd veel mat haar gedaan. Ondanks dat ze wat ouder is, denk ik nog steeds dat zij het meest geschikt is voor mij ouders. Ze is sportief, houd van knuffelen en ze wilden een "herder-achtige". Sina is verder een prachtige dame. En dit is het enige wat ze in haar rugzakje heeft zitten en ik ben ervan overtuigd dat met geduld, dit er wel uit te krijgen is.

je bent heel verstandig, drie maanden de tijd geven ? nou vind dat geweldig, dat jullie dat zelf ook zo inzien. weet bijna wel zeker dat het jou en je ouders gaat lukken, ik blijf het hier volgen.

De hond heeft meerdere malen tot bloedens toe gevochten.

Weet je meer over de omstandigheden van deze gevechten? Dat lijkt me toch wel nuttig, als je van plan bent deze hond in de toekomst bij andere honden te zetten.
Want sommige honden kunnen echt niet met andere honden. Daar moet je toch echt rekening mee houden. In het belang van de hond zelf, want als ze niet gesteld is op andere honden, doe je haar echt geen plezier met dit later toch zo te forceren. Dat is dan onverantwoord en gevaarlijk, voor ieder van jullie en voor de honden zelf. Sommige honden zijn immers graag alleen met hun baas.

Het kan natuurlijk evengoed dat de gevechten heel andere oorzaken hadden. Of dat ze enkel niet met teefjes kan, maar wel met reuen... Vandaar: toch echt belangrijk goed te weten wat de aanleiding van die gevechten waren voor je de hond adopteert. Je wil niet na een tijdje merken dat het toch niet kan, en dat de hond dan weer herplaatst moet worden...

Wens je veel succes en Sina uiteraard een gouden mandje toe!

Ik heb mijn ouders gezegd dat dit makkelijk een jaar of langer kan gaan duren. Geduld is belangrijk als je hond op leeftijd (ook een puppy) iets wilt leren. Dit moet niet geforceerd worden, dat gaat anders helemaal mis. Ze zit nu al zo lang alleen, en ze heeft ook nog eens 2 jaar in het asiel gezeten, we moeten het rustig aan met haar doen. Het doel is, dat ze met negen jaar oud dan wel met die twee van mij samen kan.

Dat ze wellicht nooit met "vreemde" honden overweg kan, is iets waar we mee kunnen leven. Het is alleen dat ze altijd een logeeradres heeft, mocht er iets voorvallen.

Ik houd jullie op de hoogte van de vorderingen. En natuurlijk hoe ze zich went. Het viel me wel op dat ondanks dat ze uit duitsland komt en dus alle commando's op zijn duits heeft geleerd, ze gewoon luisterd als je het op zijn nederlands zegd. Zijn honden universeel op taalgebied?

nee jennifer, honden zijn niet universeel wat taal betreft, er is grote kans dat als jullie een bevel geven, er een handgebaar bij komt, onbewust, en de kans dat het asiel het wel al in het nederlands gezegd, gevraagd heeft.

als ik zo je laatste berichtje leest, komt goed, jullie geven sina de tijd om bij jullie te wennen, er wordt niets overhaast gedaan lees ik, komt zeker goed, en wat je ook schrijft, als het niet gaat, ze gaat iet meer naar het asiel, super hoor.

en voor een hond als die een gouden mandje heeft gevonden, is het niet belangrijk als tie niet makkelijk met anderen honden om kan gaan, als dat er niet inzit, jammer dan, als tie maar bij je ouders het goed heeft en je ouders er een fijne hond aan hebben, de rest zal de tijd het leren, ik blijf je volgen.

Super dat Sina een gouden mandje gevonden heeft!!

Ik denk dat je plan van aanpak goed is, stapje voor stapje.

Eerst maar tot rust komen, wennen aan haar nieuwe huis, aan haar nieuwe mensen, in haar eigen tempo. De wandelingen nog kort en zonder afleiding en nog geen commado's, wel lekker snuffelen in de natuur, en leuke zoekspelletjes. Een rustig vast dagschema. Elkaar leren kennen en weten wat je aan elkaar hebt. Na verloop van tijd en dit kan van hond tot hond verschillen heeft de hond vertrouwen gekregen in haar situatie en kan je gaan proberen of ze wat meer afleiding aankan. Ik zou haar die eerste tijd zeker niet met andere honden in contact laten komen. En mocht je toevallig toch een hond tegenkomen dan bogen gaan maken. Zo leers Sina dat haar baasje haar niet in situaties laat komen die ze nog niet aankan en komt tot rust, waardoor ze weer meer aankan. Door die rust zal ze ook niet meer de neiging hebben om uit te vallen. Dit is uiteraard een proces wat enige tijd in beslag kan nemen, misschien is het ook handig om er voor alle zekerheid een gt bij te halen voor begeliding als je jouw honden met Sina laat kennismaken. Dan wel een die verstand heeft van herplaatsers.

Zelf heb ik veel gehad aan het boekje help mijn hond trekt van Turid Rugaas, daarin staat een stap voor stap methode geschreven die het wandelen ontspannend maakt en waarbij de hond niet het gevoel heeft te moeten trekken en uitvallen. Ook het boekje Kalmerende Signalen was voor mij een eye opener en hulp om het gedrag van mijn hond te begrijpen.

Even een korte update:

Sina is nu één weekje bij mijn ouders. Inmiddels weet ze waar de riem hangt, wie wanneer met haar uitgaat en bij wie ze moet zijn voor lekker te spelen.

Ik heb mijn ouders kunnen overtuigen van vers vlees, welke ze haar eenmaal per dag geven. De ochtendmaaltijd is dan gewoon brokken, en 's avonds krijgt ze dan Tinlo.

Mijn moeder heeft inmiddels mijn turid rugaas boeken gelezen. Vooral sinds Sina wat bagage heeft, vond ik het een goed idee als ze die zou lezen.

iig, mijn moeder is na één week wel tot een conclusie gekomen. Het is een schat van een hond. Andere honden die vriendelijk overkomen, en honden waar je in een bocht omheen gaat, zijn oké.

Sina went zich in ieder geval goed. 's avonds ligt ze lekker aan de voeten, en ze heeft een mooi groot hondenkussen voor 's nachts op te slapen. Ze houd van balletjes, maar niet van ander speelgoed.

De verzorgster van Sina toen ze in het dierenasiel zat, die komt 16 november op bezoek om te kijken hoe het met haar gaat. Ik denk dat het een aangename verassing voor hen gaat worden.... Im houd jullie op de hoogte, zeker wanneer we mijn jongens aan haar voorstellen. Maar niet voor het eind van de maand december, word waarschijnlijk begin januari.

ff een update:

Sina heeft gisteren leuk gespeeld met een border collie die bij mijn ouders in de buurt woont. Een kleine stap in de goede richting....

Helaas zei een hondentrainer van bij mijn ouders dat "er met dat beest niks valt te beginnen".

En nu een maandje verder heeft ze al gespeeld. Zo zie je maar weer, geduld is alles wat je nodig hebt

dat is al een gigantische stap in de goede richting!!!

Hier komt nog een update:

Vandaag hebben we Sina voorgesteld aan Nero, mijn jongste hond. Ik heb Nero gekozen omdat hij niet zo hyperactief is als Django en ook voorzichtiger in zijn houding naar vreemde honden.

Het is super verlopen! Ze hebben samen gespeeld, en op een gegeven moment wilde Sina zelfs snuffelen aan Nero. Al ging het begin een beetje stroef, Sina viel tweemaal tegen Nero uit, na een paar minuten was het alsof ze elkaar al jaren kenden.

We willen Django op een later tijdstip voorstellen. Moeten we dat dan met Nero erbij doen, of zonder?

Geweldig hoe jullie het aanpakken en Sina deze prachtige kansen geven!
Ik kan je helaas geen advies geven, want ik heb er geen ervaring mee.

Wat zijn jullie goed bezig zeg! Sina heeft het echt getroffen.
Duitse herders zijn heel slim, ook op 7 jarige leeftijd kun je ze nog een hoop leren. Qua tips heb ik niets toe te voegen. Ik vind dat jullie heel goed bezig zijn!

Petje af!