" Mojuan
Dank je! Ik ben ook heel onzeker en ik wordt dat hierdoor alleen nog maar veel meer. Ik zelf was al niet zo heel zeker over het halen van een 2e hond maar ben ook een beetje door andere overgehaald. Nou blijkt het dus fout te zijn gegaan en dat vind allemaal al erg genoeg. Ik hoop dat er iemand hier is die haar over zou willen nemen want ik weet niet hoe ik het anders moet doen dan haar op marktplaats te zetten. Ik heb om me heen ook al geinformeerd of er mensen in de buurt wonen die haar niet willen die ook een beetje ken. "
Ik dacht het al te lezen in je manier van schrijven.
Je situatie doet me denken aan mijzelf op die leeftijd, daarom begrijp ik je nu ook heel goed.
Toen ik de Staffordreu had en met mijn ex samen was, kwam zijn moeder vast te zitten, zij had twee Rottweilers, reu en teef. Die moesten persé bij ons in huis komen van hem...
Nu zou ik gewoon gezegd hebben dat er niets van in zou komen, en dat hij ze maar naar het pension moest brengen of lekker zelf in het huis van zijn moeder moest gaan wonen samen met die honden zolang zij vast zou zitten.
Maar toen had ik geen ruggengraat genoeg, en dus kwamen die honden er.
Pfff... wat een gedoe... paar keer vechten enzo, en veel ruzie tussen mij en mijn ex.
Als klap op de vuurpijl brak de lijn van die reu tijdens het uitlaten en klapte hij bovenop de Stafford van de overburen en liet niet meer los.
Ik was echt in alle staten, en had niet voorzien dat dit kon gebeuren. Langzaam maar zeker werd ik zelfverzekerder en volwassener en leerde ik situaties beter inschatten, en vooruit te denken. Dat vooruitdenken gaat op basis van ervaringen, hoe kun je iets voorzien dat je nooit hebt meegemaakt of nooit van dichtbij hebt gehoord van iemand?