Een zonderling figuur

Wat ik gister nu toch meemaakte!

Ik liep met Twinko in het park en langs de rand van de vijver zag ik een man staan. Hij zag er een beetje vreemd uit (raar vies hoedje, slonzige kleding, pluizig haar). Hij schooierde wat rond met een smoezelige plastic tas in z'n hand. Soms ging hij op z'n hurken zitten en keek wat om zich heen.
Ik besloot om met een flinke boog om deze meneer heen te lopen en zo snel mogelijk een ander pad in te slaan. Niet dat ik snel een oordeel heb over mensen die er anders uit zien, maar omdat er vlak naast het park een psychiatrische inrichting zit waar nog wel eens 'bijzondere' mensen los worden gelaten...

Maar helaas; Twinko had de meneer ook gezien en vond hem reuze interessant! Dus hij stormde in volle vaart om de man af. Toen moest ik er dus wel op af. Eenmaal dichterbij zag ik wat de man aan het doen was; eendje voeren. Vandaar het tasje dat hij mee droeg.
Twinko was eerder bij de man dan ik en toen ik hem ingehaald had stond hij inmiddels te kauwen op een korst brood. Ik riep gelijk 'Twinko, los!' want ik wil niet dat hij van straat eet. Op dat moment kijkt de man even op en mompelt: "Heh eehfie, is die boot, go nenneer." en wijst naar de pastic tas in z'n hand. Vervolgens ging hij weer naar de grond staan staren.
Ik keek naar hem en probeerde in m'n hoofd te vertalen wat hij had gezegd en in te schatten of hij 'gevaarlijk' was. Na wat puzzelen dacht ik te weten wat hij zei, namelijk 'Het geeft niet, het is dit brood, ik gooi het net neer'. Dus ik keek de man aan en vroeg verbaasd: "Heeft u dat brood voor hem neergegooid??" wijzend naar Twinko. De man keek me weer aan, zetten een grote glimlach op en reageerde stralend met een vrolijk 'ja'.
Toen moest ik wel een beetje lachen. Hij bedoelde het zo goed! Maar ik vertelde hem toch maar dat je hondjes niet moet voeren als eendjes. Dat vond hij maar vreemde want 'hij eet het toch op?'. "Ja maar het is eigelijk niet goed voor ze dus dat kun je beter niet doen."
Hij keek me aan alsof hij het in Keulen hoorde donderen en draaide me toen weer de rug toe. Waarschijnlijk was het sociale gedoe hem nu teveel geworden want hij ging vredig verder met de eendjes voeren.

Twinko had inmiddels z'n buikje vol gegeten, want die kreeg ik uiteraard niet te pakken met al dat brood op de grond, dus na de meneer gedag te zeggen liepen we verder.
Op de terugweg stond de man er nog steeds en toen hij ons zag zwaaide hij vriendelijk naar ons. Ik zwaaide terug en liep met een glimlach verder. Mijn dag was weer goed. Mijn oma zou zeggen: "Onze Lieve Heer heeft vreemde kostgangers."

ach die man bedoelde het goed, aan jou de taak om te zorgen dat je hond niets van straat eet . groetjes Hein.

Ja daarom vond ik het ook zo grappig. Die man kan vertellen dat hij die dag de eendjes en een hond heeft gevoerd

Wat mooi, op zoiets kan ik altijd weer een tijd vooruit!

Daar heb jij helemaal gelijk in. Wie weet ben je het gesprekspunt van de dag voor hem. ga ook maar eens eendjes voeren wie weet wat ik tegenkom Hein.

Ja of wandelen in de buurt van een psychiatrische inrichting. Ik maak daar echt de gekste dingen mee! Zo werd ik ooit aangehouden door een agent die vroeg of ik een man in een rode trui en en roze onderbroek had zien lopen!

ik vind het schattig
XD

wat mooi!
als je iemand zo blij kan maken met zoiets kleins!