Beste Natalie en andere mensen,
Na het lezen van jouw rouwbericht kan ik niet anders dan te reageren. Deze site had ik woensdagnacht gevonden na het overlijden van mijn lievelingshondje.
Veel troost had ik zoal gevonden door gewoon te lezen van al de lieve mensen hier.
Je rouwbericht strookt als -bijna- 2 druppels water met wat wij hebben meegemaakt een dag eerder.
Ik ga het bericht dat ik in de nieuwsgroep nl.huisdier.algemeen hier integraal afdrukken.
Ik wens je, en andere mensen die hun hond hebben verloren, veel sterkte toe, ik weet dat het niet makkelijk is, maar we moeten er overheen.
----
Dierenvrienden weten wel wat het is als je een huisdier verliest.
Gisterenavond onze hond overleden. 'k ben 'blij' dat ze in mijn armen is kunnen heengaan.
8.3 jaar oud, Labrador.
Veearts 3 opeenvolgende dagen geweest, had er ook wat hoop in, maar als zo'n diertje al een week niet meer wil eten, enkel wat drinken om nadien over te geven, dan weet je het wel.
Oorzaak niet meteen duidelijk, veearts dacht ontsteking aan de darmen,
kanker ?
----
----
We moeten ons niks verwijten, ook jij niet.
In ons geval hebben we een hondje (moedertje van overledene) overgenomen die niet meer welkom was ergens. Zij papte aan met de hond die we hadden, vandaar 11 kleintjes.
Meesten hebben we verkocht en weggegeven. Eentje (de overledene) stopte zich telkens weg als mensen kwamen kiezen. Toen hebben we dan besloten van allée, je mag blijven.
Een andere puppy hadden we weggegeven aan een alleenstaande man. Zijn hond was overleden, en we dachten hem een plezier te doen om de eenszaamheid. Maar toen ik zag dat ie het hondje regelmatig sloeg, ben ik hem gaan terughalen. hij loopt hier nog rond, maakt veel lawaai, maar stel dat hij morgen iets overkomt, moet ik me ook niets beklagen.
'k ben blij van de reacties hier, van jou, van Willeke en anderen. Zegt veel over jullie.
'k ben ook blij dat ik maandagnacht ben teruggekeerd van de woning die ik aan het verbouwen ben. Ik kon het niet, ik moest bij haar zijn.
'k ben ook blij dat ik alle nachten ben opgebleven, om af en toe eens te gaan kijken hoe het met haar was.
'k ben ook blij dat ik woensdagavond de trap ben afgestormt toen mijn broer me riep dat ze raar deed.
'k ben blij dat ik haar in mijn armen heb genomen en gezegd : 't gaat niet meer hé ?
Ze had zo een mooi kopke met symmetrische hangoortjes, en ze kon iets
apart doen, je raar aankijken, of eten, al liggend met de etensbak
tussen haar pootjes. Weinige honden doen dat.
Wij hebben het goed gehad met haar. Hopend zij met ons ook. Meer konden
we niet doen, maar ik vermoed dat ze al langer ziek was. Dieren gaan
door en door, tot het echt niet meer gaat natuurlijk.
Het zal wat slijten, tot een gezonde gedenking overblijft.
Bedankt iedereen, nn, Willeke, voor de steun en het begrip.
