Ik woon in een rustige straat met veel ruimte en grote huizen en vanochtend ging ik de vuilnisbak aan de weg zetten buiten het hek (we hebben zo'n elektrisch schuifhek dus normaal komt hij nooit zonder riem daar behalve als er iemand bij is) en Charly (8 maanden) liep mee zoals altijd en hij liep naar de overkant van de straat mee want daar zet ik de bak neer. Hij snuffelt daar wat en ik wil teruglopen en zie een auto aankomen en zeg 'opletten Charly' maar het leek of hij me niet hoorde, rende de weg op en werd bijna aangereden. De vrouw in de auto ging met piepende banden in de rem, de auto schoof helemaal door, Charly dook ineen, ik schreeuwde 'Charly!' en de auto kwam bijna tegen Charly aan tot stilstand. Ons hek stond nog open, Charly rende de tuin in, ik zei sorry tegen de vrouw (zij zei: 'gelukkig niets gebeurd'), ik achter Charly aan, hij rilde en wilde niet bij me komen (voelde mijn angst misschien) toen hij even later bij me kwam heb ik hem geknuffeld en ging hij me overal likken. Daarna heb ik gedaan of er niets gebeurd is. Nu mijn vragen: wat betekent zijn gedrag na dat bijna ongeluk? Heb ik goed gehandeld? Wat moet ik doen om dit geen trauma te laten worden?
En opmerkingen over hoe stom ik was, kunnen achterwege gelaten worden, ik heb mijn lesje ECHT geleerd.
En nog iets: ik had altijd gedacht dat ik in zo'n soort sitatutie voor die auto zou springen en mijn leven zou geven voor mijn hond maar ik stond er maar een beetje verstijfd bij :-((



3 doggies
.



