Hoe het verwerken

Wie van jullie heeft zijn hond moeten herplaatsen?
Voor het eerst in mijn leven moet ik dus 1 van mijn honden herplaatsen mijn vraag is hoe overleef je dit
terwijl ik dit schrijf lopen de tranen over mijn gezicht. Het is heel erg als je een hond je vriend(in) moet laten inslapen dan kan je huilen en verdriet hebben. Maar je hond aan een ander meegeven niet zseker weten of hij zij het ook echt goed krijg dat die mensen evenveel van je hond houden. Hoe leef je hiermee verder

Ik kan je niet helpen, maar wil je wel héél veel sterkte wensen.

Lijkt me echt heel moeilijk, want hoewel je soms weet dat het het beste is voor de hond (en jullie), dan nog ga je kapot van verdriet.

Mag ik vragen waarom je er 1 moet herplaatsen?
Als je het daar niet over wilt hebben moet je het niet doen hoor.

Er zijn hier wel wat mensen die (recent) hun hond (of kat) hebben moeten herplaatsen, denk dat die vast nog wel zullen reageren.

O, ik lees net je andere topic, die nog van mei is maar weer naar boven is gekomen.

Pffft, moeilijk hoor.

Ja heel moeilijk ben er ook kapot van en had gehoopt dat iemand hier op het forum die dus bekend is haar had willen hebben zodat ik hier op het forum kontakt had blijven hebben en kunnen lezen hoe het met haar zou gaan

echt heel veel sterkte, lijkt me echt verschrikkelijk!
ik vind t zo knap om je maatje toch af te staan...
je weet dat hij het goed zou krijgen... en at ie liefde krijgt
ik zou er toch niet zo goed tegen kunnen als iemand anders plezier van je hond krijgt, en jij hem zo erg mist

en ik vind het heel erg jammer dat niet iemand van hp je hond kon aannemen.
heb je nog wel contact met de nieuwe eigenaren?

heel veel sterkte

Het is helemaal niet te vergelijken met jou verhaal maar vorig jaar hebben wij een herplaatser opgenomen in ins gezin.
Helaas bleek het niet te werken met onze andere hond en hebben we deze hond heel snel weer moeten herplaatsen.
Ik moet je eerlijk bekennen ik heb het hier heel moeilijk mee gehad, het gevoel dat je gevaald hebt, je hecht je eigen ook in heel korte tijd al aan zo'n beestje tenminste ik wel.

Na al het verdriet, ja er hebben best wat tranen gevloeid heb ik me op m'n andere hond gestort en ben ik echt met h'm aan de gang gegaan nog meer wandelen veel naar zee geweest waar ik alleen was en alles voor me zelf op een rijtje kon zetten en het een plekje kon geven.
Vaak denk ik nog aan deze hond weet dat hij een super plekje heeft en onwijs naar z'n zin heeft dus dat geeft mij een goed gevoel.
Vaak kijk ik nog even naar het filmpje en de foto's die ik van h'm heb.

Ik wil je alleen heel veel sterkte wensen en hoop dat de huidige eigenaren je zo nu en dan op de hoogte willen houden hoe het met haar gaat.
Soms lopen dingen nu eenmaal anders dan dat wij voor ogen hebben maar als we in gedachten houden dat we de honden hier meer plezier mee doen dan is het goed hoe moeilijk ook.