Vandaag is het 7 weken geleden dat mijn meisje bij ons weg is gegaan, ze mocht net geen 9 jaar worden, zondag zou ze jarig zijn.Tessa is overleden aan een hartaanval, dit was heel plotseling, we zaten rustig buiten en plotseling hoorde we een vreemde piep, daar lag mijn meisje, ik heb haar opgepakt en in mijn armen is ze overleden, daarna ben ik haar niet meer uit het ook verloren, behalve toen we gingen slapen, want ze is de nacht bij ons gebleven, de volgende ochtend hadden we een afspraak bij het crematorium, maar eerst heeft de roedel afscheid van haar genomen, bij het crematorium zijn we haar niet uit het ook verloren tot de oven dicht ging, daarna is ze weer met ons mee naar huis gegaan waar ze thuis hoort.
Half september, we maken met de roedel een grote ronde, we merken op dat Hunter met zijn pootje lichtelijk over de grond gaat waardoor zijn nagel tot bloedens toe weg slijt, een week later werd zijn toestand erger, op naar de DA, eerst een vitamine B voorgeschreven gekregen, maar dit hielp niet naar een paar dagen, afspraak gemaakt met een Neuroloog, foto's gemaakt maar daar was helaas niets op te zien, de tekenen van het slepen met de poot en geen controle over zijn behoefte wees op een tumor op/in de ruggenmerg, dit moest via een MRI worden bevestigd, maandag 2 oktober naar Utrecht, hier kregen we het trieste nieuws dat Hunter een tumor in zijn ruggenmerg had zitten, dit is niet operabel en zou in korte tijd heel erg worden, we kregen 2 optie van de Neuroloog, of ze lieten hem daar in slapen of we gingen naar onze eigen DA, onze keuze was daarover makkelijk, we wilden dat Hunter in het bijzijn van de roedel zijn laatste weg zou volgen, de DA kwam bij ons thuis en heeft onze laatste wens ingewilligd, Hunter is in het bij zijn van de roedel heengegaan.
Ook Hunter is de nacht bij ons gebleven en de volgende morgen moest de roedel ook afscheid van hem nemen, daarna zijn we ook met Hunter naar het crematorium gegaan waar we ook hem hebben begeleid op de laatste weg, ook Hunter is weer thuis waar hij hoort, hij mocht net 8 maanden worden.
Lieve Tessa en Hunter jullie worden heel erg gemist door iedereen die jullie kende.
Hunter je broertje Mishka mist je, we weten dat je altijd bij ons zal zijn, ren vrij, speel zolang jullie kunnen, Tessa let een beetje op onze puppekindje.


























