Goedemorgen,
Wij zijn ons ervan bewust dat er veel voor- en nadelen kleven aan het al dan niet castreren van een reutje. In het geval van Juno denken wij erover om hem wel te castreren, om de volgende redenen:
1. Hij heeft nog een bal in zijn lies zitten.
2. We zijn niet van plan met hem te gaan fokken / hem aan zijn behoefte te laten voldoen.
3. Hij heeft al sinds jongs af aan last van puss aan zijn penis.
Nu is Juno pas 6 maanden, maar we hebben het idee dat de hormonen op het moment door zijn lijf gieren. Hij probeert overal te plassen (mag hij natuurlijk niet mag), kwijlt ineens tijdens het wandelen, snuffelt af en toe als een bezetene op het gras, en een wellicht bijna loops teefje werd al echt helemaal vast geklemd. Verder is het overigens nog steeds een schat van een hond, nooit problemen (ja hij brengt zichtzelf soms in de problemen door een beetje te tof te doen bv een poot op de rug van een andere reu te zetten, maar zal zelf nooit ook zelfs maar grommen naar een andere hond).
Ik weet dat er zoiets bestaat als een chemische castratie, en dit is natuurlijk minder permanent, maar wanneer is het het beste om de reu te castreren (dus chemisch of echt)? Sommige zeggen namelijk pas als hij is uitgegroeid, anderen geven weer aan dit zo snel mogelijk te doen, zodat hij geen tijd heeft om zichzelf te laten wennen aan zijn 'reu gedrag'.
Uiteraard gaan we dit ook nog bespreken met onze dierenarts, maar vroeg me af wat jullie ideen waren?





