Dit doet mij denken aan iets wat ik meemaakte toen ik mijn twee honden uitliet, de oudste (de moeder) was loops. Ik merkte ineens dat een loslopende reu ons achtervolgde, er was nergens een eigenaar te bekennen. De reu jaagde ik steeds weg natuurlijk. Dat viel nog niet mee, omdat mijn loopse teef best "belangstelling had", ze had immers al eens een nestje gehad!
Uit pure frustratie, omdat ik hem steeds wegjaagde, begon de reu met iets héél onsmakelijks!!
Hij likte iedere plasje dat mijn oudste teef deed (en ze waren er 'n heleboel als ze loops was) steeds helemaal op, gadver...! 
Het schuim stond op z'n bek en hij kwam steeds dichterbij...
Gelukkig raakte hij uiteindelijk tóch wat achterop door al dat oplikken van de plasjes. Ik kon gelukkig uiteindelijk de deur achter ons dichttrekken voordat het héél vervelend werd...