Help!

Jeetje lieve mensen, wat een complete omslag is dit opeens!
In mijn vorige topic typ ik een uurtje geleden nog dat Toby zo leuk is en alles zo goed gaat.

En nu weet ik echt niet wat ik moet doen;
Mijn zoontje is met zijn auto's aan het spelen en opeens vliegt Toby op hem af, blaft naar hem en ontbloot zijn tanden.
Ik heb hier op gereageerd door mijn zoontje rustig op te laten staan en het te negeren.
Nu net na ik op de bank zitten en Toby springt erbij.
Ik zet hem rustig op de grond, want honden mogen hier niet op de bank.
Toby springt opnieuw, ik wil hem optillen om hem weer op de grond te zetten en hij hapt echt vanuit het niets in mijn hand. Tot bloedens toe.
Ik heb het asiel gebeld en zei raadden aan om hem terug te brengen.
Ik twijfel...want hij is nieuw en we weten zijn achtergrond niet. Maar dit is dus echt bijten en dat met 2 kleine kinderen.
Wat moet ik nou..?

In elk geval zou ik hem niet optillen maar lokken.
Kan hij ergens pijn hebben?
Hoe lang hebben jullie de hond nu? Ik denk dat het een idee is om eens iemand langs te laten komen die kijkt wat je het beste kunt doen om het prettig voor hem te maken.

Mimi, sinds vandaag...daarom wil ik hem zo graag een kans geven, maarja het moet ook wel veilig zijn voor mijn kids!
Hij is vandaag nog nagekeken door de DA, hij is eergisteren gecastreerd maar het was al voordat ik hem op kón tillen. Ik had net rustig zijn halsband vast en toen HAP.
Het asiel zei gelijk; terugbrengen...

Een hond die bijt is alles behalve gewenst natuurlijk zeker in een situatie met kinderen, maar probeer het nog even aan te kijken.

Toby is pas net bij jullie, heeft 2 dagen geleden een castratie ondergaan. Geen idee hoe lang hij al in het asiel zat? Maar als dat niet zo lang was, vind ik het niet zo heel erg gek dat hij zo reageert. Dat beestje heeft geen flauw idee waar hij nu aan toe is.

Kijk eens aan hoe het morgen gaat? Gaat dat goed, geef hem nog een dagje. Wordt zijn gedrag echt veel erger, met name gaat hij dat ook naar de kinderen doen, dan zou ik toch overwegen om hem jammer genoeg weer terug te brengen en te wachten op een andere herplaatser die wat minder bijt graag is.

Ik heb op je profiel gekeken, is dit hetzelfde hondje??

Dan heeft hij al heel veel meegemaakt en is zijn stress niveau heel hoog. Is die dan gisteren gecastreerd toen hij nog in het asiel was? Hij kan zeker nog last hebben van de narcose en van de wond.

Ik zou een soort puppybox kopen, zodat de kinderen rustig kunnen spelen en je hond veel rust geven.

Als ik een hondje uit het asiel zou halen dan gaf ik hem een kans, met de wetenschap dat het veel tijd kost hem weer stress vrij te krijgen.

Nee, het hondje op mijn profiel hadden we al.
Die komt inderdaad ook uit het asiel

Toby was "nieuw binnengekomen" dus heeft alleen gisteren op de afdeling gezeten.
Dus nu in totaal iets meer dan 2 weken inclusief quarantene in het asiel.

Hij heeft vanmorgen ook wat overgegeven dus last van de narcose zal hij inderdaad nog hebben.
Ik weet dat het allemaal nieuw en stressvol is, maar ik vraag me af of dit geen dominantie is.
Omdat het vrijwel direct happen was.

Ik ging even je vorige topic lezen om het verhaal beter te begrijpen. Kan het zijn dat Toby een angstig hond is geworden? Hier hoorde ik van een gedragstherapeut dat als een hond (veel) aangevallen is, of een trauma heeft opgelopen door een anval, en, in de geval van reuen, als ze gecastreerd worden, gaan ze happen uit angst (tegen alles die te dicht bij komt, of niet kennen). Hun 'enige mannelijkheid' is weggenomen zeg maar.

Ik heb mezelf hier niet teveel in verdiept (was alleen maar een cursus om beter te begrijpen waar angst vandaan kwam) en weet niet alles, maar ik zou wel een gedragstherapeut even bellen of een afspraak mee maken. Maar zoals ik het lees, lijkt het op angst, vind ik.

Ik hoop dat het goed komt! Hou ons op de hoogte!

Of het dominantie is of niet ga ik niet op in omdat ik het antwoord daarop gewoon niet zou weten.
Wel heeft hij in 2/3 weken heel veel! mee gemaakt. Eerst in het asiel, toen castratie, toen op de afdeling en toen naar een nieuw huis.

Ik heb de mijne ook uit het asiel, die was zo bang van het asiel dat hij niet wist hoe snel hij weg moest komen.

Maar je zit inderdaad in een lastige situatie en ik zou als het om mijn eigen huis ging ook neit weten wat te doen hoor. Want aan de ene kant wil je Toby natuurlijk een kans geven. Aan de andere kant bestaat er ook een goede kans dat het niet werkt en dat hij zo blijft en dan wil je uit eindelijk dat hij naar een huis kan waar het minder kwalijk is. Tuurlijk moet net als nog afgeleerd worden maar je begrijpt wel wat ik bedoel?

Kunnen de honden vannacht apart slapen? Dus niet in dezelfde ruimte, bench anders afdekken ofzo. Als dat zo is kijk dan toch nog even de avond / nacht aan. Mocht hij weer zo reageren dan toch maar naar de medewerkster bij het asiel luisteren hoe moeilijk dat ook is.

Het asiel is nu al dicht, dus het zou zowiezo morgen worden.
En tussen Snuf en Toby gaat het wél prima, maar dan toch alsnog in een andere kamer?

Dominantie is vriendelijk, open rustig en benaderbaar. Een dominantie hond zal niet zomaar bijten. Bijten is meestal een teken van angst of onzekerheid of pijn hebben. Kijk maar eens in de bibliotheek hier over dominanite.

Ik zou het voor de zekerheid wel doen. Overdag ben je er bij, 's nachts niet. Nu kun je dus ingrijpen als het moet.
Slapen de honden los in huis? Of in een bench? Want als ze in een bench slapen is het probleem al een stuk minder erg in mijn ogen. Maar dan zou je er alsnog voor kunnen kiezen om een van de 2 in de gang of keuken te laten slapen, want ik denk dat Toby nu vooral rust nodig heeft.

Je kunt dat nog geen dominantie noemen nee. Je weet helemaal niks van het beestje, hij is zelfs nog pas geleden gecastreerd en nu weer in een heel nieuwe omgeving geplaatst. Hoe stressvol moet dat wel niet zijn?
Ik zou hem zeker de eerste tijd even gescheiden houden van je kinderen, waarschijnlijk zorgen die voor te veel prikkels, meer dan wat Toby aan kan. 
Geef hem de tijd en vooral de rust. Je weet nu ook dat hij kan happen dus ontloop iedere situatie die dat zal uitlokken. 

Hoe is met je hand? Heb je al een tetanus injectie gehaald?

Eerlijk gezegd, vind ik het ongelofelijk onverantwoord van dit asiel om een hond te castreren vlak voor ze hem aan een nieuw gezin toewijzen. Zo'n operatie is niet niks, hoor! Dat is narcose, pijn, verwarring, stress en net dan wordt ie in een nieuwe omgeving met nieuwe mensen gezet.Rust. Rust. Rust. Momenteel draait het enkel rond zorgen en goed zijn voor je hond. Mag hij niet op de bank? Ga dan zelf bij op de grond zitten. Hij heeft warmte en steun en vertrouwen nodig.

Bedankt allemaal voor de snelle reacties!
Snuf slaapt altijd los en dat wilde we met Toby ook gaan doen.
Ik zet Toby dan vannacht op de gang.
Mijn zoontje snapt gelukkig voor zijn jonge leeftijd al wat "met rust laten" betekend.
En dat doet hij ook.
Toby ligt nu in zijn mandje op een botje te kauwen.
Ik zal hem uitlaten, nog wat knuffelen en verder met rust laten.
En even zo gezegd; dan zien we wel hoe het gaat.
Zowel mijn vriend als ik willen het graag proberen, alleen moet het geen risico worden voor de kinderen.
Toevallig heb ik vorige maand een injectie gehaald en aangezien ik het niet zo op naalden heb, ga ik er nu even geen 1 halen

Hoi Snuf,

het is altijd even afwachten hoe het gaat met een herplaatser/ een hond uit het asiel.
Niemand weet eigenlijk wat van de hond, dit is best een gok en misschien ook wel een risico als de hond in een gezin met kleine kids geplaatst wordt.
Bij een eerste kennismaking kan het bv best aardig gaan, ook met de kids maar het kan best zijn dat eenmaal thuis de hond anders reageerd..

Wat dat betreft is het misschien idealer om in een situatie als deze te kiezen voor een pup, deze vanaf dag 1 aan kids laten wennen/socialiseren en beide partijen aanleren hoe er met elkaar omgegaan moet worden.

Maar goed, Toby..
Zoals de anderen ook zeggen, denk ik dat het verschillende redenen kan hebben, sowieso had hij in het asiel al stress opgebouwd, in een kennel, allemaal blaffende honden en mensen die steeds voorbij lopen, je dus laten zitten is nogal stressvol voor een hond!
Hij is net onder narcose geweest, geopereerd geweest, is daar nog niet van hersteld en is nu ook al verhuisd!
Een verhuizing is voor een hond ook stressvol, een hond heeft tijd nodig om te wennen en vertrouwen te krijgen!

Is het bekend waarom Toby in het asiel is gebracht?
Het is voor een hond niet bepaald goed voor het vertrouwen in mensen om zoiets mee te maken, eerst in het asiel gebracht en nu weer bij andere, vreemde mensen, dat vertrouwen moet nu des te meer groeien!
Kan hij uberhaupt wel "goed" met kinderen?
Is hij kinderen gewend?

Toby is een herplaatser, heeft al een verleden, heeft tijd nodig om te wennen en vertrouwen te krijgen in de nieuwe situatie en in jullie!
Hier moet serieus rekening mee gehouden worden, Geef Toby hiervoor ook de tijd!
Het is verstandig om de eerste week iig nog geen uitstapjes met hem te gaan maken en geen drukte in huis, dus geen bezoek, andere kids te spelen, even niet!
Laat Toby ook lekker wat zijn gangetje gaan, maak een eigen plekje voor hem, bv een puppyren zoals Mimi zegt of de woonkamer scheiden met puppypanelen o.i.d. en laat hem daar ook met rust, ook de kids!
Een hond heeft heel veel rust nodig, en Toby helemaal, hij moet echt herstellen!

Happen betekent helemaal niet dat de hond daarom meteen onbetrouwbaar is. Stel je voor dat je als 'dolende' hond ineens in een asiel geplaatst wordt, een heftige operatie/narcose moet ondergaan en nog voor je goed en wel hebt kunnen wennen aan de situatie wordt je door vreemde mensen opgehaald en in een vreemd huis ondergebracht. Ik als hond zijnde zou dat alles best stressvol en vooral onbetrouwbaar vinden. Want zeg nu eerlijk, hoe weet hij nu al of jullie zo betrouwbaar zijn?

Deze hond kent jou/jullie nog helemaal niet en heeft nog helemaal geen vertrouwensrelatie en toch zit je zomaar aan hem, krijgt hij te maken met allerlei (stressvolle)prikkels en ervaringen die hem nog niet vertrouwd zijn. Grauwen is dan zijn verweer en happen is dan zijn enige manier om duidelijk te maken dat hij nog even prijs stelt op zijn eigen persoonlijke zone. Dat zou ik zeker respecteren. In veel gevallen zal, als je niet teveel eisen aan de hond stelt, zijn grenzen niet voortdurend overschrijdt en hem vooral de tijd geeft om tot rust te komen en vanuit die rust vertrouwd te raken met zijn nieuwe mensen en omgeving, het hapgedrag vanzelf verdwijnen. Rust en vertrouwen opbouwen is het sleutelwoord. Laat hem zijn plekje en zijn rust vinden. Ga niet naar de hond toe, laat de hond bij jou komen. Wees alert met hem zomaar vastpakken. Maak je daarbij klein, hurken ipv overheen buigen.

Een dominante hond bestaat niet in mijn optiek. Wel hele stabiele, zelfzekere honden die inderdaad zoals Mimi schrijft, open, vriendelijk en benaderbaar zijn. Jouw hond klinkt meer als een hond die het allemaal nog niet vertrouwd en misschien ook wel een bult stress te verwerken heeft.

Niet te snel wanhopen hoor. Geef en neem de tijd om aan elkaar te wennen en elkaar te leren kennen en te vertrouwen.

Hoe vaak hebben jullie Toby opgezocht in het asiel?
Hebben jullie een kennismaking gehad op neutraal terrein?
En ook met je zoontje?
En de andere hond?

Wat mij opviel is dat je Toby al gelijk liet meedraaien in je gezin. Buiten spelen samen met de andere hond, mee naar de dierenwinkel enzovoorts... Misschien toch iets te snel en teveel voor Toby bovenop de castratie en alle andere stress dingen van het asiel.
Denk dat hij meer gebaat is met veel rust en alleen  contact met jou om een band op te bouwen, dus als je met je kindje bezig bent Toby ergens laten rusten ofzo. En samen wandelen is ook altijd goed voor een band.
Prikkels doen zo veel! Ik zou dit echt geen dominantie noemen.

En bedankt alweer voor jullie uitgebreide advies!
Zijn mandje staat op een rustige plaats en daar gaat hij inliggen en lekker liggen kauwen als ik in de buurt ben.
Als ik opsta, springt hij gelijk op en loopt achter me aan om vervolgens weer ergens bij mij in de buurt neer te ploffen.
Rust rust rust is in dit geval the magic word.
Ik weet dat het allemaal wel heel veel is (geweest) voor hem.

Ik kwam er net achter dat hij niet zo gromde naar mijn zoontje maar naar het speeltje wat achter hem stond. (Een spiegel waarin hij dus een hondje met een hele rare roze kap zag, oftwel zichzelf)
Mijn zoontje is bij ons buurmeisje spelen en blijft daar eten, dus dat is voor vandaag weer extra rust voor Toby.

Neemt het hap-incident van net niet weg natuurlijk..
We gaan het gewoon proberen!

Boven mij zijn al genoeg dingen geschreven, maar ik wil er nog wel aan toevoegen dat je dat hondje beter niet kan optillen. Optillen kan juist die angst geven en zeker omdat hij nog zo nerveus, bang is. ZIjn hele lichaampje staat bol van de stress en zijn zijn spieren gespannen. Wanneer je hem dan zo pakt, dan voelt hij dat in de spieren en dat doet zeer, juist omdat deze gespannen staan.

Gewoon met je platte hand naar de grond wijzen en een commando aan geven. Hij zal dit niet gelijk snappen en daarom moet je daar wel consequent in zijn en blijven.
Ik pak mijn honden nooit op als ze iets doen wat ik niet wil. En als ze op de bank liggen en ik wil dat ze eraf gaan, dan doe ik met vlakke hand naar de grond wijzen en zeg: grond.

Nu zijn die van mij die bang of angstig, maar oppakken vinden zij ook niet zo heel fijn, tenminste als ik dat op het moment doe als ze zelf niet ontspannen erbij liggen.

Dat hondje is niet dominant, hij is angstig, nieuw huis, nieuwe mensen, een kind op ooghoogte......... allemaal dingen die nieuw zijn. Zo denk ik er over .

Komt allemaal wel goed joh, maar je moet geduld hebben. Maar ook zelf ontspannen blijven, zeker niet boos worden want daar heeft het hondje helemaal niets aan! Hij doet immers niets verkeerd!!

Ik denk eerlijk gezegt dat het Toby allemaal iets te veel is geworden. 2 weken in het asiel, gecastreerd, 2 dagen later herplaatst worden, een nieuw gezin met kinderen en nog een andere hond. Geef hem even de tijd om te wennen. Ik hoor het heel vaak dat herplaatsers dit soort dingen doen in het begin. Ook mijn herplaatser heeft dot gedrag vertoont en heeft ons ook aangevallen. Ik was echt doodsbang daarna. Na wat verplichte rust, uitrazende wandelingen en duidelijk leiderschap van mijn kant is het over gegaan. 
Doe bijv een traphekje tussen de keuken en woonkamer en laat Toby daar even z'n weg vinden. Zet je andere hond er onder toezicht af en toe bij en laat je kinderen nog even op afstand van hem. Laat hem ff een paar dagen rustig wennen. Neem de kids mee met het wandelen en laat ze buiten leuke oefeningetjes doen om een band te kweken. Introduceer de kids steeds iets meer in zijn en hun leven en dan moet het allemaal wel goed komen. Een verhuizing is voor ons mensen al heel wat laat staan voor een hondje.

Hier nog even een linkje die ik tegen kwam.

http://www.licg.nl/t5/

http://www.licg.nl/t5/


(hier ook maar even, zodat de leden het kunnen aanklikken)