M'n ouders hebben vandaag het rottweiler pupje opgehaald
, kan er niet blij mee zijn hoe het is gegaan, en kan eigenlijk niet wachten tot ze volwassen is zodat ik lange wandelingen met haar kan maken, haha. Maar eerst de puppytijd doorkomen.
Pupje is gechipt, ontwormt en alles, hebben paspoort mee en antibiotica omdat ze wat dunne ontlasting had en tegen de stress van het verhuizen. Ook hebben ze een hele lijst in moeten vullen met hoe vaak de hond alleen is, wie er oppast als ze op vakantie gaan, wanneer de puppycursus begint, etc etc.
Met 6 weken is het nestje bij de moeder weggehaald zodat ze konden wennen aan geen moeder meer hebben, maar nog wel elkaar hadden.
Vind het heel vervelend, maar kan niet echt blij zijn. Elke keer hoor ik weer wat nieuws waardoor ik maar moet doen alsof ik leuk en aardig is, terwijl ik me echt moet inhouden. Net bijvoorbeeld dat er ook een nestje lag van een kruising beaglemoeder en rottweiler, ongelukje.
Naja, ik hoop maar dat het hondje gewoon lief en stabiel wordt, en geen kronkels in d'r kop heeft door te vroeg weggehaald te zijn bij de moeder en niet opgegroeid te zijn in de woonkamer. En dat ik er over een jaartje heerlijk mee kan wandelen.
En nu m'n best doen om vrolijk te zijn.



3 doggies








