Hallo allemaal,
Jullie zullen bij het zien van de titel wel scheef opkijken waarschijnlijk, maar ik had het niet mooier kunnen verwoorden eigenlijk. 
Voor degene die mijn eerste topic onderwerp niet hebben gezien..Ik heb sinds 3½ maand een 3-jarige Husky reu geadopteerd vanuit het asiel in Polen.
Hij is daar op straat gevonden,dus er is verder niets over hem bekend.
Hij is erg sociaal en vriendelijk naar iedereen.
Hij kan ook prima met anderen honden overweg, MAAR.......
Op het moment dat hij er niet heen mag of kan, begint hij te gillen en soms zelfs te steigeren.
Hij mag best naar een hond om te snuffelen wanneer dit kan, maar wanneer dit niet uitkomt (bijvoorbeeld als de andere honden-eigenaar zegt dat zijn hond niet zo sociaal is naar andere honden) moet hij zich natuurlijk ook gewoon koest kunnen houden en er rustig voorbij kunnen lopen wanneer ik hem dit opdraag. Dit vindt hij héél erg moeilijk en hij kan dan oorverdovend hard gillen. Ook als ik soms met een honden-eigenaar een praatje maak, gilt hij in combinatie met een soort geblaf. Ik geef hem dan wel lichte correcties(licht rukje aan de riem) waardoor hij dan wel eventjes ophoudt,maar 10 seconden later begint ie weer.
Ik ben van plan om vandaag of morgen met hem even goed 1 op 1 te gaan oefenen (meestal is Jack, onze andere hond erbij). Ik dacht eraan om met hem naar het parkje te gaan waar veel honden komen en daar dan maar oefenen met langslopen of erachter en dan corrigeren wanneer hij dreigt uit te barsten. Op zich gaat het al een stuk beter als in het begin, maar ben nog niet tevreden totdat hij zich rustig houdt.
Iemand nog extra tips over hoe ik dit het beste kan aanpakken?
Alvast reuze bedankt!
Groetjes van ons




3 doggies

Het scheelt natuurlijk ook dat hij erg vriendelijk en sociaal van karakter is.