Bij mama is een tijd geleden een hond gedumpt, Puck.
Het was al snel duidelijk dat Puck een heel moeilijke hond was. Nu is mama haar viendin aan het studeren voor gedragstherapeut. En zij is hun aant helpen.
Vandaag zijn ik en mijn broer met Puck gaan wandelen. Hij trekt enorm aan de lijn. Zo hard dat mijn hele arm pijn doet als we terug zijn. Van die vriendin van mijn moeder moeten we Puck heel kort bij ons houden, .....
Allemaal gedaan, wandelen met hem is gewoon een hel pfff. Iedereen ziet ertegenop.
Maar nu komt het .... We komen terug van een half uurtje wandelen. Puck komt binnen en vliegt direct op Chipke. We hebben hem echt van Chipke moeten aftrekken. Resultaat: paar kleine wondjes aan zijn nek.
Daarna gaan we met Chipke wandelen. We komen terug. Honden samen buiten, alles ging goed, ineens horen we Chipke janken, had Puck hem weer vast. Weer Puck moeten wegtrekken en deze keer bloedde chipke aan zijn nek. Het bloeden is wel gestopt nu, heb het ontsmet.
Nu is mijn vraag: Waarom doet Puck zo? Chipke lag fijn op het gras (de 2de keer) en de eerste keer zat die in de keuken op de vloer. Hij viel gewoon aan zonder reden. Zou het door stress zijn? Want hij trekt echt zo hard dat hij zelf geen adem meer krijgt en mijn hand zag vuurrood door de riem. Ben aant twijfelen of ik Chipke nog naar daar ga brengen als ik ga werken, laat hem zelfs liever 8u alleen thuis dan hem daar te laten gebeten worden. Je merkt ook dat hij niet op zijn gemak is bij Puck. Meestal komt ie binnen bij mama en gaat hij direct onder de stoel liggen. Ik vind het echt vreselijk om te zeggen maar ik begin Puck echt te haten en hoop da ze hem weg gaan doen, maar dat is natuurlijk niet mijn beslissing.



3 doggies
En het is gewoon allemaal zo frustrerend. Iedereen is de moed aant verliezen. Mijn broer zegt soms dat hij wou dat Puck nooit gekomen was, mijn zus gaat zelfs niet meer wandelen met hem en mama doet deels positief maar mept hem ook op zijn snuit als ie weer eens bijt. Hij bijt soms ook naar ons