Geen waargebeurd verhaal (denk ik toch)... Maar wel leuk!
En ik kan me er wel iets bij voorstellen ook 
Een oudere, moe lijkende hond liep mijn tuin in. Aan hoe hij eruit zag, kon ik zien dat hij goed verzorgd was en waarschijnlijk dus een liefhebbend thuis had.
Hij kwam op z'n gemakje naar me toe en ik gaf hem een paar klopjes op zijn kop; daarna volgde hij me mijn huis in, liep langzaam naar de hal, krulde zich op in de hoek op het tapijtje en viel in slaap.
Een uur later liep hij naar de deur en ik liet hem eruit.
De volgende dag was hij er weer, groette me in de tuin, liep naar
binnen, zocht zijn plekje in de hal en sliep er weer een uurtje. Op deze manier verliep het een paar weken.
Nieuwsgierig geworden klemde ik een briefje aan zijn halsband: "Ik wil graag weten wie de eigenaar is van deze mooie, lieve hond en of u zich ervan bewust bent dat uw hond haast elke middag naar mijn huis komt om te slapen."
De volgende dag arriveerde de hond voor zijn dutje, met een ander
briefje aan zijn halsband: "Hij woont in een huis met 6 kinderen, waarvan 2 jonger zijn dan 3 jaar. Hij probeert zijn slaap in te halen. Mag ik morgen met hem meekomen?"



3 doggies


