Zaterdag 21 april 2012 had ik op het internet een advertentie gezien voor een sterk vermagerde Engelse Bulldog, Deysie, die in een gastgezin (wat een dikke leugen was) voor Dieren Zonder Dak zou verblijven, maar die een gouden mandje zocht. Aangezien wij in februari 1 van onze hondjes hebben moeten laten inslapen, waren wij op zoek naar een nieuw maatje voor onze Mops (ook een geadopteerd hondje). En omdat het ras ons aanspreekt, hadden we zoiets van; waarom niet deze bulldog erbovenop helpen en een fijn thuis te geven. Ze bleek uiteindelijk niet in een gastgezin te verblijven.(!)
Ik heb onmiddellijk naar Tabitha van die organisatie gebeld. Zij vertelde me dat er die middag mensen zouden komen voor Deysie, maar dat ze nog een andere Engelse Bulldog hadden van 7 à 8 maand. Ze vertelde er wel bij dat het om een hond met demodex ging. Tot daar toe geen probleem, ik heb me volledig geïnformeerd bij mijn eigen dierenarts wat betreft de behandeling, haalbaarheid en overdraagbaarheid of risico’s voor het betreffende dier, onze andere hond, onze kinderen en onszelf. Perfect te behandelen, dus was het een ‘go’ voor ons. Ook zij zat niet in een gastgezin zoals ze eerder beweerde en op het internet in ’t groot beweren.
Maandag ben ik al een keertje gaan zien om er meer over te weten te komen, en eens kennis te maken met het bulleke. De man die daar werkt bracht haar in zijn armen tot buiten de poort van hun erf. Veel ben ik niet te weten gekomen, enkel dat het een schat van een beestje is naar mij toe, én naar mijn peutertje toe. Ze kroop ook constant plat over de grond, en legde dan haar kop op mijn schoot. Wat me wel opviel was dat er geen speelsheid van een pup in zat, maar dat was normaal volgens die man voor dat ras (we zijn er nu wel achter dat ze de speelsheid zelve is!), plus dat ze nog moest wennen. Ze heeft nooit zindelijk leren zijn, had nog nooit een naam gehad, was niet vertrouwd met een leiband. Er werd me gezegd dat dat was omdat ze ‘nestoverschotje’ is. Ze werd al behandeld voor de demodex met noromectin. Dus er was al een dierenarts aan te pas gekomen. (naam staat op de medicatie)
Ohja, en ze zijn tégen benchen, ze hebben alleen maar hondemanden… dan toch wel hele vieze manden...
Die donderdag ben ik opnieuw naar Lommel gereden om haar dan te gaan halen.
Ik wilde het erf oprijden, zodat die man niet weer heel dat eind die 20 kg zou moeten dragen, maar ik werd op een brutale boze wijze met de vinger duidelijk gemaakt, dat ik moest maken dat ik terug buiten de poort stond. Toen had ik ineens een akelig gevoel dat daar iets echt niet pluis is.
De man kwam weer naar voor gewandeld met onze bulldog in zijn armen, ipv haar te laten lopen of aan te sporen om zelf te wandelen. Voor mensen die zo met beesten begaan zouden zijn als ze zelf zeggen, vond ik hen ineens heel koud reageren naar mij, en ze konden duidelijk niet snel genoeg van mij en onze bulldog vanaf zijn. Snel wat papieren ingevuld, de medicatie met summier schema meegekregen en € 200(!) betaald (want ze krijgen geen subsidie).
Thuisgekomen, ging “Flor” recht naar een deken bij de stoof en bleef daar liggen. Bij de paar meters die ze liep, zakte ze regelmatig door haar achterpoten. Die avond leek het net of daar lag een bejaarde hond haar laatste dagen te doorworstelen. We hebben haar een baddeke gegeven om de doordingende vuile stank van haar af te krijgen en haar aangetaste huid wat properder te krijgen en te verzorgen.
Het viel ons ook op dat haar staartje heel raar en dicht in de poep gedrukt is.
Tot een maand later heeft ze enorme moeite gehad om wat te wandelen. Ze wílde wel, maar ze kon gewoon niet ze was precies op. Eten deed ze amper, en ze hield het dan ook niet binnen. Enkel met kip kon ik haar miniem paaien. Bij de minste inspanning rochelde ze witte schuim op.
Ze is superlief en vraagt met het beetje energie dat ze heeft om aandacht bij ons, bij de kinderen en bij onze Mops. Ze wilde wel spelen, maar ’t ging echt niet.
Enkel als ze sliep en iemand haar aanraakte, schrok ze vreselijk en zou ze durven uithalen hebben, of als er aan haar onderrug geraakt wordt.
Verder was ze overdreven onderdanig, ze kroop steeds plat weg en moest ze kunnen zou ze onder de zetel kruipen als je naar haar keek en iets van haar wilde.
Daags nadien hebben we haar meegenomen naar onze dierenarts voor een volledige check-up omdat we toch erg bezorgd waren.
Bevindingen daar:
- Inderdaad serieuze demodex maar te behandelen
- Een serieuze bacteriële infectie (groene slijm uit de neus) die op haar beurt de demodex waarschijnlijk nog opdrijft
- Een longontsteking
- Ze is véél te tam, ze reageert gewoon niet tijdens het onderzoek en ook niet op vaccins
- Vaccin rattenziekte is niet in orde, maar kan nu niet terug in orde gebracht worden tot haar immuniteit terug is
- Dus ze is veel te zwak qua gezondheid.
-Ze is waarschijnlijk toch ouder dan 7 maand (alle tanden zijn gewisseld en er zit al kalksteen op + haar grootte en gewicht)
We hebben onmiddellijk antibiotica op gestart, en werden binnen 10 dagen opnieuw verwacht ter controle en dan gaan ze de rest en de gewrichten. Want daar was ze toen niet capabel voor.Ik heb verschillende dierenwelzijnsorganisaties aangeschreven. Al die mails bleken bij Tabitha terecht te komen. Er is ook een minister die haar het hand boven het hoofd houdt.
Ondertussen zijn we 6 maand verder. Haar chip stond tot 2 weken terug op naam van Janny, een vrouw die daar al een jaar niet maar werkt. Ze staat nog steeds op serieuze dosis antibiotica en ik spuit haar om de andere dag al maanden in met noromectin. Verschillende keren heeft mijn man naar DZD gebeld, want ik kan dat niet zonder uit mijn vel te schieten. Het enige dat we kregen waren leugens en verzinsels!! Tabitha beweert dat ik alleen maar valse gegevens op het verkoops-/adoptieblad heb gezet. Adres, mail, telefoonnummer zijn allemaal fout. Daar had ze het tegen anderen eerder ook al over. Ze belde naar mijn fb-contacten om hen uit te horen over mij...Ze beweerde ook dat ik medicatie à € 250 heb meegekregen. Pardon! Noromectin kost amper € 10 en ik heb € 200 voor Florreke neergelegd. Volgens haar zou er iemand klacht hebben neergelegd tegen haar , maar die persoon heeft ingezien dat haar excuses op hun plaats waren... en ze verwacht dat ook van mij. NO WAY!Ze vindt ook dat ik naar hun DA had moeten gaan dan had Florreke gratis behandeld geweest. Nu heeft ze ons al meer dan € 700 gekost aan DA en medicatie. Hallo?! Dan hadden we ons Flor niet meer gehad! Zo'n, sorry voor de volgende woorden, incompetente DA komt aan geen van mijn beestjes. En wie gaat de ritten van Brasschaat naar Lommel betalen?Nu eist zij dat ik eindelijk eens de juiste gegevens overmaak zodat zij alles kan regulariseren... en waarschijnlijk om mij telefonisch mijn vet te geven...Voor iemand die beweert dat ze al haar energie in haar dieren steekt, weet ze toch heel veel op te zoeken. Ze weet me zogezegd niet te vinden, maar ze kent mijn fb profiel, én mijn 2de profiel dat zelfs mijn vrienden niet kennen, ze kent al mijn posts en commentaren op heel het internet, ze weet in welke groepen ik zit op fb en wat ik daar zeg, ze volgt mij op het hondenforum...
Nu begrijp ik dat mensen die Tabitha kennen, bang zijn om openlijk naar voren te komen. Ze zoekt mensen op, zoekt of ze zwakke plekken te weten kan komen, manipuleert... dreigt...Sorry maar dat moet stoppen!
Na talloze telefoontjes naar Abiec, staat Flor vandaag, een half jaar later, nog niet op mijn naam!
Erger nog; 2 weken terug werd ze zelfs op Tabitha haar eigen naam gezet!!
Welke spelletjes er aan de gang zijn weet ik niet, maar het wordt hoog tijd dat daar een einde aan komt. Ik heb ondertussen weet van verschillende gelijkaardige gevallen daar, tot een verkeerde chip toe… het internet staat er ook mee vol… Ik heb ook weet van verregaande dieronwaardige situaties.
Kort: Ik wil mijn hond op mijn naam, en zo snel mogelijk. Tabitha blijft niet dreigen met haar weer af te nemen hoor!
Ons Florremeisje is één van ons, een deel van ons gezin, dikste vriend van mijn zoontjes, gewoon één van onze kindjes…