amy (gast)
onze hond, is nu 1 jaar, altijd lief naar mensen en kinderen. Beetje overdreven enthousiast, zoals een jonge onbesuisde hond betaamt. Maar sinds kort begint ze angst-agressief uit te vallen. Eerst deed ze het alleen naar mannen die in haar buurt kwamen, of die zij zelf op zocht als ze los liep. Dan nekharen overeind, lager op de poten en blaffen, wegspringen voor handen die willen aaien. Maar nu begint het toch serieuzere vormen aan te nemen, lijkt wel. Onze tuin is afgezet met een hoge schutting. Zodra er iemand door de steeg er achter loopt dan holt ze er vaak blaffend op af, en blijft bij de poort staan snuifen en soms blaffen. Op zich al irritant, maar nu liep er pas iemand, een jongen van 14, door de steeg (amy wordt nooit door de poort geplaagd) en ze rent heel krachtig blaffend op de poort af, breekt hem open en gaat achter die jongen aan. Hij kent haar een beetje, is niet bang, blijft rustig staan om te laten snuffelen. Hij probeert rustig haar lijn te pakken (ze loopt regelmatig met riem om, omdat ze veel ontsnapt) en ze valt blaffend, angst -agressief aan. ze hapt niet om te raken, maar stel je voor dat. En nu vandaag. Ik ben bijna thuis, ze loopt aan de lijn, er staat een vrouw in de straat, die haar kat zoekt, we praten even, de hond snuffelt haar, ze laat haar hand ruiken en ze wil aaien. En weer gelijk angst-aggressief uitvallen. Weer happen zonder doel om te raken. Maar het komt wel heel agressief over. Ik kan me voorstellen dat ze nog niet zover was, dat amy zelf schrok van de beweging van de vrouw, maar ik maak me zorgen dat dit zich steeds verder ontwikkelt. Ze zit op hondentraining. Wat kunnen we hier mee, en kan zich dit verder negatief ontwikkelen? ze was echt altijd heel sociaal, waarom verdwijnt dat?
