Hey,
@Esther, als het goed is staat het hierboven ook al genoemd, maar ik pas dit nooit toe bij cursisten. Bij mijn cursussen wordt geen straf gebruikt, alleen het 'nee' wat aangeleerd wordt door het onthouden van voedsel/beloning waardoor het een negatieve lading krijgt.
Ik gebruik zelf sommige methode, alleen zelf bij mijn eigen hond (of van familie) omdat ik weet wat ik doe, weet wat de uitwerking moet zijn en ook weet wanneer ik moet stoppen of wanneer iets niet goed gaat. Het is puur een benadering die ik heb afgelezen van andere honden, hoe die omgaan met elkaar, met hun pups e.d. En ook hoe ik dat geleerd heb tijdens mijn opleiding bij de hondenschool waar ik 'stage' gelopen heb. Die past dat namelijk in bepaalde maten wel toe.
Ik ben van mening, dat de meeste bazen niet goed in staat zijn dit uit te voeren en daarom zit het niet in mijn 'cursuspakket'.
Ik bespreek het hier, omdat ik graag met jullie van gedachte wissel en gesprekken over allerlei methoden interessant vind. Ik geloof niet in maar 1 soort methode. Voor sommige honden is iets anders weer veel geschikter dan voor de andere hond. Het moet ook bij de baas passen. Ik leer weer van jullie en misschien leert iemand wat van mij. Een open discussie leidt volgens mij alleen maar tot meer kennis.
Ik ben het ook niet altijd met jou of iemand anders hier volledig eens, maar dat kan toch, daardoor heb ik niet meteen een ander beeld van iemand. Zeker niet totdat ik het gezien heb. Uitgezonderd methoden als stroombanden e.d. dat vind ik echt niet kunnen. Ik veroordeel die mensen daar niet om, maar als ze beter kunnen weten, dan moeten ze ook beter doen vind ik.
@Linda, ik begrijp wel wat je bedoeld hoor. Wat jullie allebei bedoelen. Ik probeer echt ook eerst om erachter te komen waarom een hondje zoveel bijt. Soms heeft het hondje echter al zoveel succes gehad met bijten, veel aandacht, dat de reden waarom naar de achtergrond is gegaan en het nu gaat om bijten = aandacht = joepie!
Biko is een hond die een pup redelijk snel corrigeert. Die tollereert weinig gebijt aan zijn lijf. (ligt ook een beetje aan welke pup) Maar de hond van een vriendin van mij, die pikt echt alles, die laat haar oren tot bloedens toe kapot bijten, probeert weg te lopen, maar wordt uiteraard gevolgd en weer gebeten, geschud met haar hangoren. Pas na maanden greep ze bij de pup in. Die schudde even en ging weer vrolijk verder.. Maar bij Biko deed hij het echt niet meer, hij had een aantal keer goed op zijn donder gehad. Werd met een poot omgemaait en hij haalde het niet meer in zijn hoofd hoor. Hij speelde wel met Biko, maar vele malen voorzichtiger. Werd hij te druk en opgewonden, dan kreeg hij van Biko een duidelijke correctie, dan werd hij op slag rustig. Dan viel hij ook vaak tegen Biko aan in slaap.
Waarmee ik alleen wil aangeven dat het per hond ontzettend verschilt waar de drempel ligt. En bij ons mensen natuurlijk ook.
Ik heb zelf post traumatische ditrofie in mijn polsen, dat betekend dat ze vrij kwetsbaar zijn. Ik hou echt last van harde (puppy) beetjes, ik wil het dan ook niet, het doet zeer en ik ben er niet van gediend, ik ben geen kauwlapje. Bij mij ligt de grens dus hoger dan bij bijvoorbeeld mijn vriend. Maar daarom speelt Biko niet minder graag met mij hoor, hij gaat met mij alleen voorzichtiger om.
Eigenlijk sprak ik met dit stukje puur voor mezelf hoe ik het soms aanpak met een pup of Biko. Niet vanuit de hondenschool of als aanrader voor iemand anders. Misschiend had ik dat er duidelijker bij moeten zetten.
Weer een heel verhaal geworden!
Groetjes, Margje