Liever dan het gedrag op jezelf betrekken, alleen omdat je ouders en je zus zijn gedrag wel kunnen onderbreken, zou je je afkunnen vragen waarom hij dat doet, en waarom hij zo'n bui heeft.
Ook ik had zo'n hond, en ook ik heb wel eens in arren moede mijn pup op z'n rug gelegd. Maar het werkt averechts, je pup wordt er alleen maar gestresster van, en nog meer bijtgraag. Het bijten hield pas op toen ik hem de kans gaf om tot rust te komen. Ik zie dan ook veel heil in Esther's adviezen die je elders op dit forum vind, om op zo'n moment je pup bij je te nemen en hem de kans te geven om te kalmeren.
In haar optiek is de oorzaak teveel indrukken, waardoor je pup hyperactief wordt en via zo'n bijtbui het teveel aan energie probeert kwijt te raken.
Wat je zou kunnen doen is je pup een tuigje om doen met een lijntje eraan, dat je over de grond laat slepen. Krijgt hij een bijtbui, dan gebruik je het lijntje om hem van je af te houden, desnoods sla je de lijn daarvoor even om een salontafelpoot heen. Maak daarbij oogcontact met je pup, kijk hem rustig aan, praat even met hem op een zachte toon. Is het ergste van de bui voorbij, neem hem dan even bij je op schoot en laat hem helemaal tot rust komen.
Daarnaast is het natuurlijk nog veel beter als je zo'n bijtbui kunt voorkomen. Noteer dus het tijdstip dat de bui begint, en wat je pup de twee uur daarvoor meegemaakt en gedaan heeft. Is er teveel gebeurt? Of juist te weinig, zodat hij z'n energie niet op een positieve manier kwijt kon, want dat is ook stress? Probeer daar op in te spelen met enerzijds verplichte rust, en anderzijds geplande speelkwartiertjes.
Kijk daarbij ook eens naar signalen dat zo'n bijtbui aanstaande is, en of je het zo voor kunt zijn.
En als weer zo'n bijtbui te verduren hebt, en je hebt moeite om je geduld te bewaren, bedenk dan dat mensenkinderen zich kunnen afreageren door te huilen, en je pup die mogelijkheid niet heeft, maar wel bij moeder, broertjes en zusjes is weggehaald en zich maar moet zien te redden in dit nieuwe mensengezin. We vragen veel van zo'n pup, is het dan een wonder dat ze het af en toe niet aankunnen?
Daarom, probeer hem tot rust te brengen, dat is voor iedereen het beste.
Met vriendelijke groet,
Linda.