Honden op straat in beeld

Vraagje.. Wodan kan inmiddels knap naast wandelen, zitten bij de stoeprand en op me letten tijdens het wandelen als ik dat vraag. Alleen een groot probleem. Als er een andere hond in beeld is..al is het 100 meter verder op of zelfs nog verder, dan hoort Wodan niks meer. Totaal geen aandacht meer voor mij. Hij gaat als het even kan plat op de grond liggen en als de hond in de buurt komt springt hij heel hard op de hond af. Hij heeft me zelfs een keer op de straat gegooit tijdens zo'n ritueel. Ik kan corrigeren, afleiden stug doorlopen en hem meeslepen.. hij blijft geobsedeerd door de andere hond. Er zijn ook hondjes die er niet van gediend zijn, en die gaan grommen, waardoor Wodan zijn bek nog iets heftiger opentrekt.. al met al een heel gedoe! Ik heb zelf de regel: niet spelen of snuffelen met andere aan de lijn. Dat mag als hij los loopt, niet aan de riem. Kent iemand dit probleem? Heeft er iemand tips? Wandelen wordt zo een hele onderneming.... ps.. Wodan is bijna 1 jaar

Jep hier nog zo een.. Maar het gaat al stukken beter! Toen Kiba 1 was (hij is nu 2) was het net zo, en dan ook nog mega uitvallen... Wat ik nu doe is hem laten volgen, de riem kort maar ontspannen, en stevig doorlopen. Niets zeggen niet op of om kijken maar stug vooruit kijken (dus ook niet naar de andere hond kijken ofzo) en doorlopen. Hier ben ik nu bijna een week mee bezig om de puntjes op de i te zetten en ik merk toch al een klein beetje verschil. Vanmiddag kon ik gewoon een hond passeren zonder dat ie uitviel. Hij ging wel hijgen maar verder niets. Kiba hersteld ook steeds sneller vind ik na het passeren.

Gewoon volhouden de aanhouder wind vanzelf

Bedankt voor je reactie! Maak je dan ook meer ruimte tussen de andere hond? Ik heb namelijk het idee dat als ik dat doe Wodan zich alleen maar nog meer gaat focussen om zo dicht bij als mogelijk is te komen

Dit ga ik volgen, heb hier ook zo iets. Veel te sociaal is de mijne!

Word je er zelf ook niet zenuwachtig van? Ik merk (jaa ik weet, niet handig, reageert de hond ook op etc.) dat ik zelf onrustig wordt bij het idee dat we misschien langs een andere hond moeten. Heb jij dat ook? Zo ja hoe ga je ermee om?

Haha ja dat heb ik ook hoor Maar hoe vaker je successen boekt hoe beter het gaat ^^ Voordat ik ga wandelen ga ik eerst heel goed na denken hoe ik mij voel. Voel ik me stevig in mijn schoenen staan dan ga ik alle uitdagingen uit. Heb ik het gevoel dat ik sacherijnig ga worden of onzeker ga voelen dan loop ik liever een blokje om Maar als ik op zulke momenten toch een hond tegen kom dan ga ik expres gapen en zuchten (niet overdreven ofzo maar gewoon) om mezelf te kalmeren. Ik weet alleen niet of ik hier spanning opbouw bij Kiba maar tot nu toe gaat dat wel heel erg goed (

Zelf wandel ik nog niet op de drukste uren (ik woon naast het park dus kan het prima in de gaten houden) maar ik ga wel steeds meer de drukkere tijden opzoeken. Ik ga tegenwoordig dus naar buiten als de drukte op zijn eind loopt. dan zijn er nog wel wat honden maar niet meer zo heel veel en de meeste zijn dan vast ^^

wees alert, zodra je hond gefixeerd is op de naderende hond, ga je gelijk rechts omkeer, hoppa en doorlopen, gewoon de andere kant op. en probeer dan de aandacht van je hond te krijgen.

het loont dus niet als tie dat gedrag vertoont, houdt de hond kort aan de voet, en stap stevig door, zodat de hond verbaasd is, van wat is er aan de hand, zodra die naar je opkijkt, en hij loopt netjes mee, braven, desnoods zing je maar een liedje, houd de aandacht van je hond vast.

op een gegeven moment is het dat het niet loont, om in de aanval te gaan, en probeer ook eens, gelijk naar de overkant te lopen, dus niet in een rechte lijn naar de hond toe, en zeker niet staan wachten tot de andere hond er aan komt, heus het lukt je, en je hond wordt ouder , op een gegeven moment houdt dat gedrag ook op.

Diacel doet dit ook heel erg, hij gromt en gnauwt ook nog als we de hond al voorbij zijn. Ik vind dit heel vervelend en wordt er zelf ook zenuwachtig van. Hem kort naast me houden lukt zelfs niet, hij hangt zich helemaal op in zijn riem, zo bang is hij, afleiden is ook nog niet gelukt. Ik heb al contact met Esther hier van HP gehad, zij zal binnenkort bij mij langskomen, want dit is echt heel hinderlijk en vervelend voor ons allemaal. Totdat Esther komt moet ik zoveel mogelijk de andere honden vermijden, maar dit is helaas niet altijd mogelijk. Ik vind het ook zo vervelend dat Daicel hier in het dorp nu al de naam krijgt agressief te zijn, terwijl hij dit niet is, want los speelt hij wel met andere honden, maar dit mag hij op advies van Esther momenteel ook niet doen. Ik hoop hier snel een oplossing voor te vinden, want wandelen wordt zo een gespannen onderneming. Vandaag met Daicel gelopen terwijl hij zelf zijn bal droeg ( in zijn bek, ik hoopte dat hij zo goed opgevoed was dat hij niet met volle mond zou praten/blaffen) maar helaas, zo snel hij maar een andere hond in het vizier kreeg, was de bal vergeten.

Hier een beetje het zelfde probleem,alleen is het (zoals ik al eerder een topic aangemaakt had erover) volgens mij speelsheid en geen agressie,hij gaat dan flink trekken en springen(ook een beetje de speelboog) In het begin dacht ik dat hij ze aan wou vallen,maar dan zou hij zich wel groot maken en gaan blaffen en grommen. En dat doet hij niet. 
Ook heeft hij inderdaad zijn aandacht er niet bij,kan zegge van kijk esss,of met balletje zwaaie ofzo, Vind hij niet boeiend op dat moment.
 Lekkernijen vind hij sowieso niet boeiend aan de riem,die laat hij gewoon uit zijn mond vallen,en dan moet je het koekje ook echt in zn mond leggen. B
innenshuis vind hij ze af en toe wel lekker,maar zal hij ze ook niet uit je hand graaien(om t zo ma ff te noemen)

Mijn hond heeft het zelfde probleem. Hij komt hierdoor heel erg onaardig over. Het lijkt soms alsof ik met een gruwelijke vechtersbaas over straat loop wanneer een andere hond passeert of verderop loopt.
Grauwen en snauwen en tekeer gaan, steigeren aan de riem en trekken!
Persoonlijk vind ik het heel lastig om dit gedrag in te dammen. Ik weet dat mijn hond eigenlijk een brave kerel is die, als het er op aan komt, gewoon liever speelt en dolt met een andere hond i.p.v hommeles zoeken!
Ik raak nooit nerveus of angstig van zijn gedrag, wel vind ik het vervelend tegenover andere honden en hun baasjes.
Ik loop met 2 diploma's op zak, maar dit heb ik echt nog niet onder controle!

Ik ben ook benieuwd!

ik volg ook even '

upje

Lisah, vandaag is Esther bij mij geweest. We hebben eerst een tijd gesproken en daarna een klein stukje gelopen, ze keek dan hoe wij dit deden. Ik kreeg meteen al allemaal aanwijzingen, heel raar, maar ik ging toch net even anders doen dan anders. Al na een korte tijd kwamen we een hond tegen, Daicel ging tekeer. De bazin was gelukkig een bekende en dus konden we het nog eens herhalen, Esther vertelde mij hoe te reageren, op het moment dat Daicel de andere hond zag en alleen nog oogcontact maakte, moest ik hem prijzen met een bekend woord en hem belonen, zijn aandacht trekken/afleiden en meteen rechtsomkeer maken, dus voor de reactie van blaffen en grommen. Dit komt echt op de seconde nauwkeurig volgens mij, maar dat ga ik dus komende tijd oefenen. Omdat ik Daicel nog maar 3 weken heb, is de band tussen ons ook nog niet optimaal en zijn we nog zoekende/oefenende op wat voor woord hij goed reageert. Het handigst is om een kort woord te nemen, bijv. yes, goed etc. En daar was alweer een hond in zicht, dit baasje wou minder meewerken en de stress/angst bij Daicel was ook groter, want dit was een grotere hond. Maar we blijven oefenen. Esther had ook zelf een hond meegenomen die heel rustig was, ook hier nog even kort mee geoefend, maar toen was het ook echt wel genoeg.

Maar om hier dus voor anderen bruikbare tips neer te zetten kan dus eigenlijk niet, het hangt zo van de reden van uitvallen af en de reactie hoe te reageren. Dus mijn advies aan jou ( en de anderen met gelijkende problemen) is hulp van een goede gt in te roepen. we hebben al een vervolgafspraak staan en ik kan via de mail altijd hulp inroepen. Ik heb er nu ( heel voorzichtig) weer wat vertrouwen in.

Bedankt voor het delen Bettie

wij zijn inmiddels druk aan het oefenen, we kunnen nu al wel van flinke afstand een hond aan zien komen zonder dat hij gaat blaffen, dus het eerste kleine stapje is gezet.