Vera:
Ik bestel een nieuwe wijn.
'Het is hier zo lekker!'
'Ja, dat kun je wel zeggen!'
'Ik ga even naar de wc, sorry.'
'Is goed, dan geniet ik hier wel verder!' Hij geeft me een knipoog.
Ik loop richting de wc.
Ik doe de deur open.
Wat zie ik daar? Een vrouw huilend op de vloer.
'Gaat het mevrouw?'
Ze kijkt op, haar ogen zijn rood en dik.
Ik kniel bij haar neer.
'Sorry...' Zegt ze.
'Is er wat gebeurd?'
Ik zag dat ze twijfelde. 'Je hoeft het niet te zeggen hoor...'
'Nee, het is goed.' Ze staat op.
Ik wrijf over haar arm.
'Ik ben met een collega uit eten... Ik had iets goeds te maken...'
'Wat is er gebeurd dan?'
'Ik negeerde hem de hele tijd. Ik vind hem leuk, maar dat wil ik niet!'
Ik begin te glimlachen. 'Dat is normaal, er zijn vele meiden die dat hebben.'
'Nee, u begrijpt het niet... Ik heb vroeger... Ik had vroeger een vriendje... Ik werd overladen met complimentjes en later... Een paar maanden later... Toen werd ik mis... misbr...'
Ik schrik en krijg de tranen in mijn ogen.
'Sorry, ik wist niet dat dat gebeurde...'
'U kunt het niet weten!'
'Ik denk dat je het moet vertellen aan ehh... Je date?'
'Misschien moet dat ook...' Ze kijkt me aan.
Dan steekt ze een hand naar me op.
'Ik heet Layla.'
'Vera,' zeg ik.
'U lijkt me aardig,' zegt Layla.
Ik knik. 'Zeg maar 'je' hoor!'
'Kan ik eens op bezoek komen?'
'Natuurlijk! Ik geef je het adres wel even, maar eerst...' Ik kijk naar de toilletten-deur.
'Haha, is goed... En ehhm... Bedankt.'