Ambivalent?

Zoals de meesten van jullie wel weten kunnen Lola en Ali prima met elkaar overweg. Ze hebben dikke pret samen en er valt nooit een snauw of een grauw.
Ik vind dat natuurlijk helemaal fantastisch en wil dat graag zo houden.

Komen we op de volgende kwestie:

Ali is een jonge windhond van 2, boordevol energie en hij vindt Lola het meest geweldige dat er bestaat. Hij zoekt haar altijd op, ligt bij haar op de bank, loopt naast haar of tenminste bij haar in de buurt. Het is net zwaankleefaan.

Lola daarintegen is veel rustiger, gaat graag haar eigen gangetje. Beetje snuffelen hier, beetje snuffelen daar, vooral lekker veel slapen en af en toe de dolle 5 minuten. Maar dat moet niet te lang duren want daar wordt je moe van en dan moet je weer slapen.

Twee hele verschillende karakters dus. Ik heb het idee dat Lola in het spel niet goed haar grenzen aangeeft. Of ze vindt het wel best natuurlijk.

Het volgende gebeurt met grote regelmaat.
Ali wil donderen en Lo heeft zoiets van Mwoaahhh ik ben hier lekker aan snuffelen in het zonnetje en zodadelijk wil ik wel een beetje bruinbakken.
Dus ze draait die dikke kont naar hem toe en negeert hem.
Ali haalt vervolgens alles uit de kast. Hij springt om haar heen, doet spelbuiging, gromblaft, alles om haar aandacht te krijgen.
Lola kijkt niet eens! Gaat stoicijns door waar ze mee bezig is.
Uiteindelijk trekt Ali aan haar poten (t gaat allemaal niet hard hoor), aan haar staart, hij springt bovenop haar etc.

Meestal is ze na dat idiote gedoe wel in voor een spelletje en doet ze mee.
Of....en nu komt het...ze wil echt niet...en laat zich voor dood op de grond ploffen. Geen beweging in te krijgen.
Als Ali dan zoiets heeft van nou ja, dan niet, trekt ze zijn aandacht weer door over de grond te rollen.

Dan begint het hele potentrekkerijverhaal opnieuw.

Tussendoor schudden beide honden zich regelmatig uit, en ik weet zeker dat als Lo maar 1 keer boos naar hem kijkt hij af zal taaien. Bij Knorretje is hij lang zo brutaal niet.

Lo ligt regelmatig op haar rug in het spel, terwijl hij haar speels in de halsstreek hapt.

Ze geeft geen duidelijke signalen af dat ze zich ergert. Weglopen bijvoorbeeld of hem een lipje geven.
In het spel van rennen is haar staartdracht redelijk hoog en haar oren alert naar voren gericht.
Ze blocked en beukt hem ook regelmatig met haar lichaam, hij vindt alles prachtig, dus dat levert ook geen gedoe op.

Ik ben heel erg benieuwd hoe de verhouding tussen deze twee honden ligt.
Vertrouwt ze hem genoeg om haar buik en halsstreek aan te bieden?
Hoe zit het qua rangorde?
Moet ik ingrijpen als zij stoicijns op haar rug blijft liggen en hij aan haar poten trekt?
Staart is niet tussen haar achterpoten als ze op haar rug ligt. Ze is normaliter ook een rugslaper, en zo ziet het er tijdens het spel ook uit. Ontspannen en niet onderdanig.

Ik ben heel benieuwd naar jullie visie.

Even een paar foto's ter illustratie:

mail uit.

Ze geeft op zich wel duidelijk signalen af,ze staat met haar rug naar hem toe(kalmerend signaal)en snuffelt aan de grond(ook kalmerend signaal).

Ze vind hem niet beangstigend,het kan blijkbaar net voor haar,en doordat hij zóveel moeite doet,is het ook maar lastig om(als iemand maar lang genoeg 'doorzeurd')er dan ook maar even aan toe te geven.
Ik heb ondertussen ook geleerd dat dat rollen wel op stress/opgebouwde spanning kan komen.Dit hoeft niet negatief te zijn of zo,maar zemoet het wel kwijt op deze manier.
Als we met de hond naar het park gaan met de auto,dan zit ze rustig op de achterbank,maar ze ruikt de omgeving,ziet waar ze heen gaat,we moeten nog even keren-mila kijkt al of ze honden ziet-dan parkeren-mila kijkt vol verlangen uit het raam,want zo meteen mag ze eruit- dan is het zover,de deur gaat open en watdoet Mila standaard als eerste....rollen,even ontladen.
Ze doet dit rollen dus ook als een hond te druk met haar speelt en zij niet goed weet hoe ze er vanaf moet komen,dan gaat ze maar rollen,zij moet die spanning kwijt,ik ga dan vaak doorlopen of roep haar bij me en help haar om de ander te kalmeren.

Tuurlijk rolt een hond ook door stinkie's,maar als je het bekijkt in deze context dan zou ik zeggen dat ze wat van haar opgebouwde spanning kwijt moet.

Jouw hond ziet hem nog als vriendelijk,maar ze vindt hem zeker weten druk ,maar niet de moeite om er vanin de stress te schieten en moet gaan corrigeren met grommetjes of hapjes.
Wel kun je haar helpen door dit niet te lang door te laten gaan,gaat ze rollen ,dan kun je hem terug roepen.

Dit schept heel veel duidelijkheid, dank je wel.
Ik kon het rollen nooit goed plaatsen. Ik dacht dat het tevredenheid uitdrukte.

Als ze achter elkaar aanrennen, nou ja zij voornamelijk achter hem aan (ze kan hem toch niet bijhouden), dan heeft ze soms een borsteltje.
Dan staak ik het spelletje dus. Even beetje lekkers strooien, ga maar snuffelen.

Als het aandachttrekken afdwingen te hard gaat of te lang doorgaat grijp ik nu ook in.
Ik leid Ali af met z'n bal of een ander speeltje. Dat gaat prima.
Ik wist alleen niet of ik daar goed aan deed.

Heel erg bedankt voor je uitleg.

twee maatjes door dik en dun, de buldozer vind alles wel goed, een lip op trekken en een grauw en snauw naar de vliegende hollander is zo gebeurt. doet de buldozer niet, zegt mij genoeg, twee maatjes door dik en dun.


als lola het van ali niet zint, draait ze haar dikke achterste naar ali, en geeft een vriendelijke stoot, van wegwezen, een hond die op zijn rug gaat liggen voor zijn maatje !!!! zegt mij genoeg, nogmaals , dikke vrienden.

jij blijft ten alle tijde hun roedelleider, en ingrijpen is jouw taak als het te ver gaat van een.

afleiden een heel goed punt. je kent Lola, als de beste, je ziet snel genoeg of ze het echt zat is.en dan is het aan jou om af te leiden ingrijpen.

Ik denk eigenlijk niet dat rollen een stress signaal is als ik eerlijk ben. Een hond die over de grond rolt geeft met de geurbronnen die zowel op de schouder als de achterhand zitten zijn eigen informatie af aan de grond. Een hond die heel erg bezig is met zijn omgeving, en zichzelf daarnaast erg belangrijk vind als sociale factor, zou dat kunnen doen om een stuk sociale interactie (het planten van een vlag als het ware) aan te gaan. 
Zelf vind ik het gedrag van Lola eigenlijk helemaal niet zo ambivalent. Het is heel duidelijk een ontspannen en vooral zelfzekere (het durven innemen van een kwetsbare positie) houding tijdens de uitdagingen van Ali. Precies wat je zou verwachten van een stabiele teef. Het niet ingaan op de uitdagingen van Ali, sterker nog, het omdraaien van de rollen, toont natuurlijk wel een bepaalde sociale status. Pas als Ali klaar is met zijn uitdagingen (waarop een ranghoge hond niet reageert) daagt Lola zelf uit tot spel, waar Ali natuurlijk maar al te graag op in gaat (hetgeen opnieuw zijn lage positie laat zien). Maw, Lola bepaalt wanneer ze gaan spelen, niet Ali. 

Dat stukje borstelen tijdens een achtervolging is waarschijnlijk wel spanning, maar dat hoeft helemaal niet zo negatief te zijn hoor. Dat is een beetje een gevoelskwestie denk ik, kun je alleen inschatten als je er bij bent. 

Al met al een heel normaal stukje hondengedrag eigenlijk. Of je moet ingrijpen ligt eigenlijk helemaal aan wat je zelf wil bereiken met je honden. Als "roedelleider" bepaal jij tot welke mate spel geoorloofd is, en dit stuk spel is in principe niet iets wat schadelijk is voor een van beide honden. Ook als Lola een keertje zou snauwen is dat in de hondenwereld niet direct een enorme breuk in de relatie hoor. 

Wat wel belangrijk is als twee honden zo'n intense band met elkaar opbouwen, is jezelf belangrijk blijven maken in de onderlinge interactie. Mee doen dus met het hondse gesprek, niet door te spelen ofzo, maar wel door veel lichamelijk contact op te bouwen met de honden op individuele basis.

Wat ik nu dus precies doe is als Ali aan haar poten blijft trekken ed, is afleiden.

Ik maak mezelf dus leuk!

Ik corrigeer nergens.

Bedankt Kai voor jouw input. Er is ook nergens een groot probleem hoor, integendeel.
Ik observeer ze gewoon dagelijks en bovenstaand gedrag is iets dat mij al een poosje opviel.
Ook het goedmoedige van Lola, ze is natuurlijk heel lief, maar dat ze zoveel brutaal gedrag van hem pikt....dat vond ik bijzonder en ik wist niet goed wat ik daarmee aan moest.

Een GT die ik goed ken zegt dat afleiden altijd mag zonder dat je er echt iets mee kan vernielen qua verstandhouding tussen 2 honden. Dus dat doe ik dan maar.

Over het lichamelijke contact:

Zowel Lola als Ali zijn honden die heel erg gesteld zijn op lichamelijk contact. Ze liggen altijd tegen mij aan op de bank, worden graag geaaid en komen ook als er gespeeld wordt af en toe een kriebel halen.

Lola slaapt bij mij in bed, aangezien Ali een opvanger is, laat ik hem niet in bed slapen. Van mij mag het op zich wel, maar ik weet niet of zijn definitieve baasjes een hond in bed zouden willen.
Dat is de reden dat hij alleen slaapt.

Overdag zoekt hij contact door op mijn voeten te liggen of naast me op de bank.
Ze eisen me overigens geen van beide op en kunnen mij prima delen.

Ik had dit ook met Chaf (lola's rol) en Enya (Ali's rol) afleiden was wat ik ook deed, nu is Enya in de pubertijd dus verkent ze de grenzen heel erg.
Chaf is een aparteling qua gedrag, heeft een trauma van vroeger en is erg gevoelig maar gek op Enya.
Als Enya echt tever ging, je moet Chaf door en door kennen om zijn speciale signalen te lezen dan greep ik in door mijn stem erbij te gebruiken.
Corrigeren wilde ik absoluut niet omdat Enya en Chaf het alleen speels bedoelden en een diepe band hebben.
Nu weet Enya de grenzen zelf en leest ze ook de Chaf signalen zelf.

Op dit moment heb ik het met onze loge/opvanger en Enya.
De opvanger is zooooo blij en gek op Enya en Enya is zelf ook jong en ik moet me dan wel goed realiseren dat ik met twee jonge honden zit.
Die kunnen nogal ver doorgaan en ik zit er dan met mn neus bovenop, ingrijpen doe ik op dezelfde manier als met Enya en Chaf.
Enya snapt dit meteen maar E.T. Moet ik dan even blijven afleiden door bv even te oefenen met let op, zit. Dat vind ze schitterend namelijk.

Ali klinkt een beetje als Enya en E.T. Heel blij, heels speels en enthousiast bij vriendjes. Moeilijk vinden ze dan (wat ik ervaar) op elkaars grenzen te letten.
Afleiden is een prima oplossing.

@Kai:

Ik leid ook alleen maar af als ik zeker weet dat Ali erop in gaat. Anders zou ik hem alleen maar leren dat het OK is om mij te negeren.
Mijn timing is dus zeer goed.

Van Ali weet ik niets. Het is een opvanger van een bekende stichting die Galgo's en andere windhonden helpt.
Hij is hier extreem bang gekomen en dat wat je nu op de foto's ziet hebben we binnen 6 maanden bereikt. Hoe hij nu in het leven staat hebben we grotendeels aan Lola te danken.
Zij heeft hem alles voorgedaan en in alles gesteund.
Dit zal ongetwijfeld de reden zijn dat ze zo aan elkaar hangen.
Ze was overigens vanaf het eerste moment dol op hem.

Oh trouwens, schiet me ineens te binnen, nu ik iets beter met het geurverhaal ben: Ali wrijft regelmatig met zijn lijfje tegen Lola aan. Net zoals een kat tegen de benen van de eigenaar aanwrijft. Vindt ze overigens ook prima.

@ Kim: Leuk he, opvangers? Je leert er zo ontzettend veel van.

echt wel, het is droom geweest al erg lang en ik geniet er ontzetten van

Ik kan overigens niet tellen, hij is 5 maanden hier en geen 6.

Sorry is een hondje dat we toen we in Singapore wwonden van de straat hebben gehaald toen ze plusminus 4 maanden oud was.
Voor ons is ze geweldig, laat ik dat voorop stellen, maar ze vindt veranderingen heel erg moeilijk.
Ook heeft ze er moeite mee wanneer er iets nieuws in huis komt.
Het is een heel gevoelig hondje dat niet goed tegen spanningen, stress en drukte kan.
Je moet haar gewoon met rust laten, als ze iets wil meldt ze zich wel.

Lola kwam hier toen Sorry anderhalf was en was een pup van 8 weken.
Het was zomer en de gewenningsperiode hebben ze lekker veel buiten kunnen doorbrengen.
Als Knor maar de ruimte heeft is er niet zoveel aan de hand, ze moet afstand kunnen vergroten om zich niet bedreigd te voelen.

Sorry en Lola zijn ook erg hecht met elkaar. Elke avond wast Sorry Lola's oren. Verder is Sorry gewoon wat meer op zichzelf. Mijn vriend adoreert ze.
Mij vindt ze ook niet zo boeiend hoor. Ze heeft heel duidelijk haar voorkeuren.

Lola heeft gewoon een hele fijne start in het nest gehad, toen ze bij ons kwam, hebben we nog 3 weken op een pup van dezelfde leeftijd gepast van kennissen van ons. Pas met 15 weken ben ik met haar op puppycursus gegaan. Tot haar tweede jaar ben ik maar op cursus gebleven die gegeven werd door een gedragsdeskundige en heb ik grotendeels de cursus therapiehond met haar gedaan. Lo heeft dus op alle fronten stalen zenuwen en is een hele fijne stabiele hond om mee te werken.

Tussen Lola en mij is er ook een super wisselwerking. Ze is geen robot die klakkeloos maar alle commando's opvolgt, absoluut niet, daar is ze veel te zelfstandig voor. Maar ze vindt het heerlijk om met mij bezig te zijn, ik hoef dan niet eens commando´s te geven. Als ik stilsta doet zij dat automatisch ook, als zij iets vreemds ziet (we wonen buitenaf) fixeert ze en wacht ze tot ik ga kijken.
Het gaat allemaal heel automatisch, ik ben ook stapelgek op haar. Ze is heel bijzonder voor mij.

Ik heb ze allebei mogen ontmoeten en ik vond ze zoooo speciaal
Vond dat heel erg leuk, je hebt een geweldig stel