Is het vandaag.
Normaal is ons avondritueel dat wij eerst eten (mijn man en ik) en daarna krijgt de kat haar eten -s'avonds zijn dat brokken- en dan krijgt Sasha haar brokken.
Omdat wij deze avond later gingen eten dan gebruikelijk, zegt mijn man, ach, geef de dieren alvast eten. Dus brokjes voor de kat, die ze tot mijn stomme verbazing voor een keer helemaal verorbert. Je moet weten, onze kat is niet meer van de jongste, en met de leeftijd is haar kieskeurigheid enorm toegenomen, tot zover dat zij dikwijls weigert te eten. Vroeger heb ik me daar nooit druk om gemaakt, ze heeft altijd haar nukken gehad. De ene keer kan het niet snel genoeg op zijn en dan wil ze er dagen weer niet van eten. Maar de laatste tijd valt me toch op dat ze erg frêle aan het worden is.
Wat de kat laat liggen, verdwijnt heel dikwijls in de buik van Sasha. Maar goed, kat eet dus, en eet goed, joepie.
Vervolgens is het aan Sasha. Normaal eet die haar brokjes alsof het niets is. Deze keer, wil ze echter niet. Het klopt niet, ze kijkt naar mij en weer naar de brokjes en verdwijnt in haar bench. Ach, denk ik, zo gauw wij hebben gegeten zal ze er wel aan beginnen en ik neem de brokjes dus nog niet weg.
Even later is mijn man weer thuis en nog wat later zitten wij samen aan de tafel te eten. En ja hoor, ik hoor brokjes kraken. Zie je wel, Sasha begint te eten nu wij allebei aan het eten zijn, nu klopt het voor haar. Terwijl ik het zeg kijk naar de bak van de hond en de woorden sterven op mijn lippen.
Het is niet Sasha die smakelijk haar eten aan het verorberen is, maar poeslief die vond dat de portie van de hond er ook nog wel in kon....



3 doggies

