Paar weken geleden zat ik nog beetje met de handen in het haar omdat Tyri maar niet ophield met jammeren in de bench en het maar niet beter leek te worden. Het gaat nu eigenlijk super maar vraag me toch af wat jullie hier van vinden. Tyri is trouwens nu bijna 13 weken oud.
's nachts gaat ze de bench in, vaak uit zichzelf omdat ze weet dat ze een heerlijke kong met pindakaas krijgt. Ze is meestal zo'n 5 minuutjes stil maar daarna begint ze toch eventjes te jammeren. En met jammeren bedoel ik zachtjes piepen, wat meer als een klaagzang klinkt dan echt janken. Het zijn echt van die 'hey baasje, wat ben je aan het doen zonder mij' piepjes, geen paniek. Dit houdt meestal na max. 5 minuutjes (met een diepe zucht van haar) op waarna ze lekker gaat slapen. Hierna kan ik ook gewoon opstaan en door de kamer lopen om bv. na de toilet te gaan en ze zal geen kick geven.
We slapen altijd met de slaapkamerdeur open en ze ligt in de kamer ernaast, dus ze kan ons nog steeds horen trouwens.
Ik persoonlijk zie dit als totaal geen probleem, zeker omdat haar piepjes zo minimaal zijn en echt alleen iets wat ze 's nachts doet. Denken jullie dat er toch een negatieve ervaring voor haar in zit?



3 doggies

Aan het kreunen konden we dan horen dat ze echt in slaap viel. Vond het wel heel schattig altijd. Echt zo'n "ik leg me er bij neer - maar ben het er zeker niet mee eens" - mopper-kreun