Ik moet toch altijd zo om mijn moeder lachen. Ze heeft sinds drie dagen geleden een nieuwe tick: Iedere dag dweilen met een sop dat naar citroen ruikt. Op zich niets mis mee zou je zeggen, het gaat mij dan ook om de aanleiding waar ik zo hard om moet lachen. Iedere ochtend zodra ze beneden komt gaat de dweil door de huiskamer heen (en Evy er vrolijk achteraan), omdat ze het huis naar hond vind stinken. Natuurlijk doet ze dit ook wel meteen om de huiskamer weer wat frisser te maken, aangezien we nog bezig zijn met de zindelijkheidstraining van Evy. Ik vind alleen de hoofdreden zo grappig. Ikzelf vind hond op zich best wel lekker ruiken (nog een beetje wennen).
Wanneer ik klaar ben met Evy knuffelen en ik wil mijn moeder een knuffel geven dan mag dat niet, want ik stink naar hond. Na wat deo spuiten word het mij wel weer vergeven en krijg ik toch nog een knuffel. Ook mijn vader wordt op afstand gehouden wanneer er ook maar een zweempje hondengeur om hem heen hangt.
Ik ben erg benieuwd hoe lang ze dit vol gaat houden. Minstens 9 jaar (en hopelijk nog veeeeel langer) lijkt mij toch wel heel erg vermoeiend en zwaar.. :p






Helemaal uitgeput nadat ze mishandeld was bij de dierenarts. Staat daar een hele grote pot met snoepjes en dan krijgt ze er maar 4! Dat is toch zielig? De hele behandeling was ze vrolijk aan het springen en aan het happen en heeft geen kick gegeven maar nadat ze die 4 koekjes op had begon ze heel zielig te piepen. Showmaakster..












