Ik wil jullie ons dilemma even voorleggen.
Wij hebben 2 hondjes, Dobby en Bella.
Dobby hebben wij vanaf 12 weken in huis, en is nu bijna 2. Het is een echte Yorkie,
Pittig mannetje dus! Bella (teefje) is hier inmiddels ruim een jaar. We hebben haar uit het asiel, zij is inmiddels bijna 4.
Bella is gecastreerd, ook omdat zij uit het asiel kwam vonden wij het onverantwoord om dit niet te doen. Dobby niet, omdat we het eigenlijk zonde vinden van een gezonde hond.
Nu kwam het toch in onze overweging om het wel te doen, hij is erg van het terretorium afbakenen en plast bij iedereen in huis.
Het is dus niet meer leuk om hem mee te nemen, aangezien ik alleen maar aan het opletten ben. Bovendien zijn er veel teefjes in de buurt, hij is regelmatig de hele dag aan het blaffen, trillen, rijen op onze andere hond, enz enz.
We zijn ons er over aan het verdiepen, om het eerst te proberen dmv chemische castratie.
Ik ben nl erg bang dat hij angstiger wordt. Dobby is een onzeker hondje, die zichzelf overblaft.
Gister avond vloog hij een cane corso aan, die aan onze andere hond snuffelde. Bella was daar niet van gedient, en gromde en draaide zich om.
Dobby dacht dat hij haar moest verdedigen, en begon te grommen, oren naar achter, tanden bloot. Eerst ging het goed, maar de andere hond ging over hem heen staan, en grommen.
Mijn man wilde ingrijpen, maar ja een Yorkie is supersnel dus greep hij mis.
Uiteindelijk heeft de baas van de CC hem gepakt, en mijn man onze hond.
Allebei aangelijnd, stonden ze weer te kwispelen.
(Ik was er zelf niet bij)
Lang verhaal, maar mijn angst is dus dat dit gedrag erger wordt.
Ik begrijp dat wij eerder in moeten grijpen, voor zover dit lukt.
Eigenlijk zijn het 2 vragen in 1, wat denken jullie over castratie en wat denken jullie over zijn gedrag?



3 doggies



nu zit taiko ondertussen in de c- klas op de hondenschool (gehoorzaamheid).



