Onze pup (volgende week precies 9 maanden) is van pup af aan goed gesocialiseerd met onze (wat oudere) katten. Maar zelfs nu nog rent ze er regelmatig achteraan en aan de andere kant slapen ze samen op bed.
Een beetje een haat liefde verhouding, maar het gaat steeds beter
Wij hebben zelf geen kinderen maar wel een neefje (2,5) buurmeisje (6) vriendje van ons (14) En dit gaat allemaal super.
Toen we vorige maand op een borreltje waren was daar een klein kindje dat ze nog nooit eerder had gezien, bijna 3 en een baby van nog geen jaar en ook hier was ze super lief voor.
Nu moet ik wel eerlijk zeggen dat ze met wat oudere kinderen buiten wat 'wantrouwig' kan reageren. Maar ik denk dat het ook echt aan de kinderen zelf ligt. Sommige zijn heel rustig en niet bang dan gaat het goed, maar soms zijn ze druk en als Mikey dan wil kijken/snuffelen en ze springen achteruit gaat ze blaffen.
Maar zeker straks met 'eigen' kinderen zal dit voor jullie echt wel goed gaan als je het gewoon goed begeleid.
Hiervoor hadden wij een Golden. En ik vind Mikey qua karakter heel leuk, maar moet er nog wel aan wennen. Kelly (vorige hond) was echt een allemans vriendje, nooit ergens wantrouwig naar en vond alles en iedereen leuk. Mikey daarentegen is veel meer baas en familie gericht en vindt alle mensen die we kennen leuk, maar nieuwe/vreemde mensen moeten even haar vertrouwen winnen. Die vindt ze niet vanzelfsprekend leuk. Wel luistert ze 'beter' omdat ze ons meer in de gaten houdt. (Kelly kon nog wel eens een speurt nemen richting sloot bijvoorbeeld en dan luisterde ze ook echt niet meer
)
Gr. Alexandra