Hallo iedereen,
Ik ga jullie een waargebeurde verhaal vertellen wat ik persoonlijk grappig en inspirerend vind maar misschien gaan jullie anders erover denken. ::
Een jaar of 10 geleden toen ik 8jaar jong was, hadden we buren met een klein zwart maltezer hondje. Natuurlijk net als 90% van de kinderen was ik dol op honden maakte niet uit of het een jack russel was of een anatolische herdershond(kangal). Dus op een dag ging ik deze hond aaien maar voordat ik verder ga wil ik jullie informeren dat ik de jongste zoon van me ouders ben en aangezien mijn ouders nooit een hond als huisdier hebben gehad hebben ze mij ook nooit geïnformeerd hoe ik een hond moest aaien enzovoort. Ik geef mijn ouders niet de schuld want hoe moesten zij weten dat ik honden leuk vond. Maarjah door met mijn verhaal;p. Dus ik aai deze hond en in een keer werd ik gebeten in mijn hand( ik heb nog steeds de litteken). Ik was in een soort van shok geraakt omdat ik de hond niet ging irriteren. Dus voordat ik het wist tilde mijn buurvrouw mij op en bracht me naar mijn moeder. Mijn mams ging de wond schoonwassen en een pleister erop doen. Ik heb mezelf nog nooit laten cheken voor deze wond want volgens mij kan er ook niks gebeuren;p. De wond is natuurlijk inmiddels helemaal dichgegroeid en je merkt het zelf bijna niet meer;p.
Je zou nu denken dat ik getraumatiseerd ben maar dat ben ik helemaal niet;p. Want later die dag vertelde me buurvrouw dat ik veel te opgevonden was en dat je nooit in een vreemde honds ogen moet kijken en neerbuigen op zijn hoofd. Ik ben alleen blij dat ik geen wond heb op mijn gezicht want dat zou focktop zijn.
Ik was dus al op de hoogte van hoe ik moest omgaan met honden. Ik wil nu zelfs (als alles volgens planning gaat en dus perfect word) een puber akita uit een asiel nemen. Maar ik heb dit ook gevraagd in mijn andere topic en heb genoeg informatie gekregen dus focus jezelf maar op mijn verhaal.


3 doggies






