en lief! tenminste zo denkt Lisa (mijn dochtertje van 3) erover 
een 2 weken geleden wandelde we (ik, dochter en zoon) langs de tuin van Crimo. Crimo is een hond die zijn terein goed bewaakt en ook nu kwam hij aangeschoten en blaffen. Lisa schrok er zo erg van dat ze begon te huilen. ik vroeg haar of Crimo haar pijn had gedaan en al snikent antwoorde ze "neen" waarop ik antwoorde dat Crimo dan toch lief was maar dat ze hem niet kan aaien. ik vroeg haar wat Crimo deed en dan antwoorde ze "Crimo doet woef woef" waarop ik zei dat dat niet zo erg was.
een aantal dagen geleden moesten we terug voorbij de tuin en dan ging Lisa al klaar staan voor de tuin voor Crimo kwam. Crimo deed net hetzelfde als de vorige keer maar deze keer vond ze het leuk en begon spontaan te lachen.
nu vandaag gingen we naar de Aldi inkopen doen toen er ineens een vrouw met der hond vanachter de hoek van der huis kwam. de hond vieluit naar Lisa en blafte recht in haar gezicht. ik en de vrouw schrokken behoorlijk, ik trok Lisa bij me en de vrouw trok de hond bij haar. we wandelen verder en Lisa zegt gewoon tegen mij "mama, dat hondje was leuk! dat hondje deed zo woef woef woef! Lisa vindt da leuk. woef woef woef!" ik geloofde men oren niet! ik haar maar gezegt dat het hondje leuk was 



3 doggies
Ach ja Kan geen kwaad toch 





