Afscheid Rody

Vandaag is het een week geleden dat ik afscheid moest nemen van mijn allerliefste maatje.
Het doet nog steeds zo veel pijn maar je kon niet meer. Wat rest zijn de mooie herinneringen maar voorlopig overheerst het enorme verdriet.
Nooit meer
Nooit meer:  de krant brengen
Nooit meer:  je waterbak met vers water vullen
Nooit meer:  je eten klaarmaken
Nooit meer:  ga je mee boodschappen doen
Nooit meer: ga je mee plassen
Nooit meer: een pootje om aandacht te vragen
Nooit meer: je koppie op mijn schoot als je feilloos aanvoelde dat ik verdrietig was
Nooit meer: je enthousiasme en blijheid
Deze doen zo'n pijn
Maar jij hoeft:
Nooit meer bang te zijn voor onweer
Nooit meer bang te zijn voor vuurwerk
Nooit meer een insulineinjectie
Nu niet meer pijn te lijden

Lieve woeffie rust zacht

Heel veel sterkte met het verlies van woeffie.

Het is vreselijk om afscheid te nemen van je geliefde viervoeter. Je wilt het wel van de daken schreeuwen. Maar positief blijven en je voor houden dat je hem/haar een heerlijk leven hebt gegeven. En alle liefde van de wereld. Dit gevoel blijft nog wel even. het moet slijten. Heel veel sterkte met je verlies.

Zondagavond 5 augustus is mijn allerliefste hond Catootje plotseling overleden. Ik was op dat moment niet thuis en hoorde maandagochtend dit afschuwelijke nieuws. Ze was al een poosje niet in orde, maar dat ze zo plotseling zou overlijden was niet te voorzien. Ik ben er kapot van en weet me gewoon geen raad. Ik herken zo wat je schrijft Caroline. Overal zijn er herinneringen; alle mensen die vragen waar ze is, de medicijnen die nog in de kast staan, de mand, de riem. Catootje was een zeer gevoelige hond. Ze heeft me door een paar heel zware jaren heen geholpen. Ook dat zal ik vreselijk missen; die blik van 'we komen er wel weer uit samen'. Ik ben blij dat ze nu rust heeft. Ik hoop dat ze op een hele mooie plaats is waar ze kan rennen en spelen met al haar vriendjes en vriendinnetjes die haar voor zijn gegaan.
Ik heb nog een mooie dochter van haar. Die volgt me nu overal. Het is moeilijk om te zien of ze haar moeder mist. Ik weet niet hoe dat zit bij honden.
Caroline, ik wil je heel veel sterkte wensen. Ik weet hoe afschuwelijk je je moet voelen.

Caroline, heel veel sterkte met het gemis van je lieve maatje! Het is vreselijk om afscheid te nemen van je maatje, zo te lezen heeft hij een geweldig leven bij jou mogen hebben en alle liefde van de wereld gekregen, verdriet slijt en de mooie herinneringen blijven... hij is voor altijd in je hart! 

Marry: Ook voor jou onwijs veel sterkte, vreselijk om zo thuis te moeten komen, en geen echt afscheid van je lieve schat te hebben kunnen nemen. Ik weet zeker dat Catootje een fijn plekje heeft achter de regenboogbrug.

Caroline en marry, beide heel veel sterkte toegewenst !!

Lieve Marry

Dank je wel voor je lieve reactie Jouw verhaal zou het mijne kunnen zijn. Mijn man is ook al enkele jaren ziek en ligt vaak in het ziekenhuis.
Rody sleepte mij altijd door die moeilijke periodes heen. Nu gaat het nog steeds niet goed met mijn man alleen Rody is er nu ook niet meer om zijn lieve koppie op mijn schoot te leggen en mij te troosten en vertrouwen te geven "het komt wel goed". Rody was mijn enige hond en ik ben nu zo blij dat ik het huis uit kan en naar mijn werk kan gaan. Die leegte als je naar beneden komt in de ochtend.
Wat vreselijk dat je niet thuis was toen catootje overleed.
Ik hoop dat je je een beetje kan focussen op haar dochter die het ongetwijfeld ook merkt dat haar moeder er niet meer is.
Heel veel sterkte de komende tijd.
Caroline

Moeilijk he... Je hebt mooie herinneringen aan je hondje. Bewaar ze in je hart en weet dat het goed is dat je je allerliefste maatje meer pijn bespaarde. In je hart heeft je woeffie nu een veilig plaatsje voor altijd.

Sterkte gewenst.

Heel veel sterkte gewenst met het verwerken van dit grote verdriet!

Lieve Caroline,
Dank je wel voor je lieve reactie. Toen ik vanmorgen wakker werd en meteen die enorme steen in mijn maag voelde en dacht 'hoe kom ik deze dag door' moest ik aan jou denken. Het neemt her enorme verdriet niet weg maar het geeft wel troost om te weten dat ik niet de enige ben die me zo vreselijk ellendig voelt. 

Ook wil ik graag al die lieve mensen bedanken die reageren op ons verhaal. Ik vind het hartverwarmend. Dank julli wel!

Ik wens je heel veel sterkte toe en leef met jou mee

Hee Caroline ... zo treffend beschreven, al die eerste keren nooit meer, zo'n rauw besef en rauw proces van onthechten van alles wat zo dierbaar in je leven was. Maar ook zo'n intens gevoel van opluchting van nooit meers die een bevrijding zijn voor alles wat je zo lief en dierbaar was. Ze zullen de komende tijd allemaal aan je voorbijtrekken op de meest en minst verwachte momenten.

Veel kracht en liefde in je proces van onthechten en het proces van intense leegte weer vullen met alle liefde waarmee hij in je hart en op jou levenspad betekenis van waarde heeft en geeft. In al jouw 'zijn' IS hij ... tot in het oneindige.

Sterkte

Hallo Caroline en Marry,

Ja het is heel herkenbaar het gevoel van "niks is momenteel meer belangrijk als ik mijn maatje maar weer terug kon krijgen"

Het wordt heel moeilijk de komende tijd want het is gemis is zo enorm groot .Met alles wat je nu doet wordt je weer geconfronteerd met het feit dat hij er niet meer is.

Maar weet dat hij een geweldig leven heeft gehad en dat jullie alles voor hem hebben gedaan.

Ik wens jullie heel veel sterkte de komende tijd en eens gaan de scherpe kantjes ervan af en kun je met een glimlach terugdenken aan die mooie tijd die jullie samen met Woeffie en Rody hebben beleefd.

Lieve dierenvrienden
Dank voor jullie lieve reacties. Dankzij jullie medeleven en troostende woorden kon ik vandaag weer een klein beetje van het mooie weer genieten en toen ik op het terras zat met een glimlach naar een piepballetje kijken die nog onder de tafel lag en waarmee Rody (koosnaampje woeffie) de buren zo mee kon pesten vanwege het piepgeluid. Ook stond het plastic bakje er nog waar we water voor de vogeltjes indeden, maar steevast door Rody leeg gedronken werd, en als het dan leeg was kwam hij trots met het bakje naar mij toe om het weer te laten vullen. Hij had het rare idee dat het water in het vogelbakje heel anders was dan zijn eigen waterbak. Mooie herinneringen die altijd zullen blijven.

Caroline

Caroline, ik wil je veel sterkte wensen met het verlies van je Rody.

Geef het tijd...het is stil in huis...