Dit verhaal kan inderdaad gewoon waarheid zijn. En dan direct de reacties van ''oh, wat jij doet kan echt niet'' ''arme hond, foute baas'' dat is wellicht wel eens iets te makkelijk gezegd! Tuurlijk is meppen geven nooit het antwoord, en het tegen de grond duwen ook niet, maar ik kan uit eigen ervaring zeggen dat het knap beangstigend en benauwend kan worden wanneer een bek met tanden in je vlees geduwd wordt.
Ik heb zelf ook regelmatig met mijn adem ingehouden gestaan en maar denken; negeren, negeren, negeren, totdat mijn spijkerbroek in repen aan mijn been hing en ik echt de bijtplekken in mijn vlees had staan.
Op een keer sprong hij zelfs tegen me op om me in mijn arm vast te zetten en daar ging ik dan strompelen met 21 kilo pup aan mijn arm al ''negerend'' op zoek naar een speeltje. En echt niet dat hij me losliet voor een speeltje of snoepje!
Rock ging ook steeds harder bijten en verwonde me echt. Toen op den duur raakte ik angstig en heb ik hem op een keer ook bijna gillend van me af gegooid. Niet dat ik daar trots op ben maar een vorm van paniek begon wel toe te slaan.
Zeker was het ook mijn eigen onkunde. Dat voelde ik ook wel aan.
Na dat incident zat ik daarom ook 3 dagen later bij een hondenschool waarvan mijn eerste les en individuele sessie was met een gedragstherapeute.
Dit raad ik iedereen aan met dergelijke problemen.
Het ging mij er even om, dat ik het absoluut niet goed keur hoe t.s reageert op de incidenten, maar het niet helemaal onbegrijpelijk vind.