Ik kan Chelsea niet blijer krijgen dan wanneer ik 'r een tennisbal geef.. Na uitgebreid ermee rond te rennen moet 'ie in minimaal 100 stukjes.. Me vader's Jack Russell deed dit ook altijd, maar die is nu oud en heeft bijna geen tanden meer, ja heeft wel tanden maar afgesleten tot het tandvlees..
Ik pak Chelsea's bal altijd af na het wandelen, omdat ze er daarna op gaat knagen, en ik probeer d'r dan blij te maken met een ander speeltje.. Dit lukt zelden, en als het al lukt is ze er lang niet zo blij mee als wanneer ze een balletje heeft.. Plus dat ik me zo schuldig voel als ik het af moet pakken, dan stopt ze gelijk met kwispelen en blijft ze zo sneu staren naar waar ik de bal neer leg..
Is het helaas niet anders? Of is er iets vergelijkbaars, wat niet zo schadelijk is voor de tanden? Dan nog zal het niet hetzelfde zijn denk ik, zonder die tennisballen-geur.. Is er geen manier om de tanden weer scherper te krijgen? En slijten de tanden dan niet bij bijvoorbeeld botten of ander knaag-snacks die ik 'r geef?








Maar als hij dat beu is gaat hij er ook op liggen kauwen waardoor z'n hoektanden ook versleten zijn.



