Hallo iedereen,
Afgelopen vrijdag hebben wij onze allermooiste liefste kindje laten gaan.
Vrijdag de 13e om 13 minuten voor 3 is ze overleden. Het is allemaal heel vredig thuis gebeurd.
Maar poeh wat heftig, donderdag had ik de knoop door gehakt om het de volgende dag te laten doen, die nacht ben ik niet meer van de zijde van Roxy geweken. Roxy had maligne lymfoom, zie daarvoor mijn andere topic.
De da zou tussen 2 en 3 langs komen en vanaf 1 uur verslechterde ze opeens met t kwartier, ik had nooit gedacht dat ik blij zou zijn toen ze ging. Blij van opluchting dat ze geen pijn meer heeft, dat ze niet meer hoeft te knokken dat ze rust heeft!!!! Maar wat vervloek ik mijzelf dat ik dat zo voel, schaam me een beetje. Ik wil /moet verdrietig zijn!!! Maar voel opluchting....
Ik had altijd de grootste angst haar te verliezen
Mijn kat kwam trouwens bij het inslapen erbij zitten en keek met grote ogen mee, hij heeft daarna nog bij haar gezeten. Ochgossie arme kat voor hem was Roxy zijn houvast, met haar ging die mee naar buiten en wandelde ze over t erf saampjes en kwam niet aan de kat hoor!! Hij is nu erg terug getrokken zo zielig.
Roxy ik houd zielsveel van je, je zit in mijn hart.
Ps: hoe plaats ik een foto hier in t bericht?
Liefs
Simone



3 doggies






















