Sinds zondag (08-07-12) hebben wij onze hond, Bandit, uit het asiel gehaald. Hij was helemaal uitgemergeld ,in het park naast het asiel, gevonden. Daarom is er niet veel over hem bekend.
Vanaf het moment dat we hem zagen waren we al gek op hem. We mochten even met hem wandelen om te kijken hoe het ging. Het ging supergoed, hij bleef braaf naast ons lopen en op een gegeven moment wilde hij alleen nog maar knuffelen.
Toen wisten we zeker dat we hem wilde hebben..alleen er was nog 1 klein probleempje. Mijn (melissa) moeder heeft een boxer (buddy) en ik vond het belangrijk dat ze met elkaar overweg konden. Dus we mochten hem zondag mee nemen voor een proefdag.
We hadden afgesproken dat mijn moeder met buddy aan zou komen lopen en wij met Bandit, in een veldje achter bij haar huis. Ze zagen elkaar, snuffelde een beetje, maar toen ging het mis. Buddy werd opeens agressief en vloog Bandit aan. Wij denken dat het komt, omdat Buddy nogal een jaloerse hond is en hij zag ons opeens met een andere hond. We vonden het heel erg dat dit gebeurde, maar we zagen ook dat het totaal niet aan Bandit lag. We kwamen onderweg nog meer honden tegen en dat ging super goed. We hadden uiteindelijk toch dan maar besloten dat we hem namen, ondanks dat het niet goed ging met Buddy. (we raakten ook al heel snel gehecht aan hem)
De proefdag was voorbij en we moesten weer terug naar het asiel. Ze hadden in het asiel al gezegd dat hij nog 1 nachtje daar moest slapen en dat we hem maandag konden op halen, omdat ze op zondag geen honden mogen uitschrijven. De weg erheen waren we nogal verdrietig, omdat we echt niet wilde dat hij naar zo'n dag weer terug moest in zijn hok.
In het asiel werden we opgewacht door de hondentrainster en ze bracht Bandit terug naar zijn hok. Ze vroeg aan ons hoe het ging, en wij vertelde heel het verhaal. We vroegen ook of we hem echt niet die dag al mee mochten nemen, omdat we het zo zielig voor hem vonden. Na lang gepraat zei de hondentrainster dat we hem mee mochten nemen..En dat ze Bandit dan de volgende dag zou uitschrijven. Ze vond het zelf ook zielig voor hem. YAAAAAY! dachten we! en toen gingen we weer met Bandit terug naar huis.
Hij woont hier nog maar 2 dagen, maar hij voelt zich al helemaal thuis. Hij ligt lekker op de bank te slapen, met ons te knuffelen, en hij volgt ons overal naar toe. Buiten is hij ook heel leuk..hij loopt naar iedereen toe. En ondanks zijn verleden kan iedereen met hem knuffelen. Hij is al door heel wat mensen aangehaald, haha.
Ik ben zo blij dat wij hem hebben en ik snap echt niet dat mensen zo'n lief beestje zomaar ergens konden dumpen! Gelukkig is dat nu verleden tijd en kan hij de rest van zijn leven lekker bij ons wonen. Vol met snoepjes, speeltjes en heel veel liefde.







Balen dat het niet goed gaat met Buddy, maar dat kan misschien nog komen. Gelukkig hebben jullie hem daarom niet in het asiel achtergelaten, want als het nooit samen gaat is dat jammer, maar ach dan blijven ze tijdens familiebezoekjes maar thuis 






