Hoi allemaal,
Ik heb een teckel van 11 maand, Moatje (betekent 'maatje', 'vriendje', maar dan in 't dialect
) en hij is sinds een kleine 2 maand bij ons.
Hij is geboren in Slovenië, dan in dierenwinkel in België terecht gekomen, dan gekocht en meteen in asiel terecht gekomen, dan bij een vrouw geweest, die heel goed voor hem was, maar daar moest hij weg wegens echtscheiding, en dus nu zit hij bij ons. Onze vriend heeft dus al heel wat meegemaakt.
De vrouw van waar wij hem hebben zei dat hij bench gewoon was.. Dus we kregen z'n bench mee, hebben we ook meteen geprobeerd thuis. Hem 's nachts in de bench zetten, en overdag als we weg zijn ook.
Toen we hem net hadden, logeerden we bij m'n vriends ouders. Dus de eerste nacht in de bench gestoken, heel veel gejank en geblaf (verlatingsangst), en dit stilletjes aan dan opgebouwd met stapje voor stapje weggaan, en belonen, tot hij uiteindelijk stil was. Hij heeft de hele nacht doorgeslapen, beneden in de keuken, terwijl wij boven sliepen. De volgende nachten ging het ook. Eerst wat gejank, we hadden door dat als we ons eenmaal boos maakten, en onze stem verheften, dat hij stil was. (was dit een goeie methode??)
Dit ging dus goed 's nachts. Overdag wat minder.. Als we weg gingen, heel de tijd blaffen, het boos toespreken hielp niet. We weten niet hoelang hij het blaffen volhield, maar als we terug kwamen was hij stil, tot hij ons natuurlijk hoorde.
Na 2 weken zijn we dan terug naar ons (groot) appartement (met koer) gekomen (als m'n vriends ouders terug van reis waren). Hier hetzelfde: 's nachts in de bench (ging zonder problemen: hij staat in de woonkamer, die met een glazen deur gescheiden is van onze slaapkamer, dus hij weet precies dat we in de buurt zijn), maar overdag als hij alleen moest zijn,in z'n bench, ging dat een heel stuk minder goed... Hij blafte veel langer dan bij m'n vriends ouders thuis. Nu laten we hem uit z'n bench, hij mag in de woonkamer, en in de keuken, en als we echt lang weg zijn, ook op de koer, voor moest hij dringend moeten plassen. Als we nu weggaan, blaft hij 3 keer (we reageren er niet op), en dan is het gedaan. Hij plast niet in huis, hij vernielt niets, dus eigenlijk mag hij van mij die vrijheid hebben. Of is dit een te grote toegeving, en hadden we eigenlijk moeten volharden, en hem in de bench laten?
Nu zijn we 2 weken op reis geweest,
met de tent. Hij is nu dus 3 weken constant bij ons geweest. Hij sliep dus in z'n bench vlak naast onze luchtmatras, dus echt constant bij ons. Nu moet hij weer leren dat hij af en toe alleen moet zijn, en 's nachts niet vlak naast ons te slapen maar in de kamer ernaast.
Ook is het nu een ramp om, als we bij onze ouders logeren, hem beneden te laten slapen, terwijl wij boven slapen... Hij is het precies niet meer gewoon, terwijl het vroeger wel goed ging.
Sorry voor het lange verhaal..
Iemand tips?