Moest woensdag even in de stad zijn en dan mijn vriend van de trein gaan halen in het station.
Was alweer veel te vroeg klaar met wat ik moest doen in de stad, dus ga alvast 45min te vroeg naar het station.
Ik loop het perron op en daar stond een jongeman met een Australian Shepherd, dacht ik.
Ben nogal verlegen tegen onbekende mensen (niet in het bijzijn van vriendinnen dan weer haha
) dus hield me in om te vragen of ik zijn hond mocht aaien.
Maar in het voorbijlopen keek de hond met kwispelende staart omhoog, recht in mijn ogen, en oh ik hield het niet meer.
"Meneer, mag ik uw hond aaien?"
"Ja zeker!"
"Welk ras is hij?" (om even te checken)
"Een Australian Shepherd."
Hij was zo zacht, sociaal en vrolijk, en ontzettend lief. Nog even te hond geaaid en dan maar op een bankje gaan zitten wachten op mijn vriend, en weg was de Aussie.
Eerste keer dat ik er 1 zag in het echt en dan nog in het midden van de stad, maar oh wat een prachtig ras!
I'm in love.



3 doggies


zat paar weken geleden op een terras tot er een vrouw langsliep met een prachtige hond en een wolvenkop. Eerst twijfelde ik nog, maar toen ik zag dat ze bijna de hoek om was sprong ik van m'n stoel, rende naar het gebouw waar ze net voorbij was om vervolgens hijgend te vragen (lees: bijna roepen) 'MAG IK UW HOND AAIEN?!' dus ze lachte en vond het goed. Bleek een tsjechoslowaakse wolfhond te zijn, van 8 maanden. Erg lief, hij was helemaal niet zenuwachtig of bang of wat dan ook (iets wat je vaak hoort) 