Dit is niet echt een leuk verhaal, maar ik weet niet echt onder welk topic ik dit moet plaatsen. Ik moet dit toch echt even kwijt.
Onze buren hadden een Jack russel die uit hetzelfde nest kwam als onze Milo. Toen Milo 6 maanden oud was was het hartje winter en liep hij met een dekje. op een middag hoor ik zijn broertje janken en ga kijken wat er aan de hand is. Hij ligt bij hun achterdeur zachtjes te janken en beweegt bijna niet meer. Ik was net thuis, maar de buurvrouw kon me vertellen dat hij er de hele ochtend al zat en er was niemand thuis. Ik heb hem toen meegenomen en de dierenbescherming gebeld. Ik kon hem niet in huis houden omdat hij en milo zo ongeveer aards vijanden waren. Hij was zwaar onderkoeld dus ik heb hem met een kruikje en een dekentje in Milo's benz gelegd zodat ze niet bij elkaar konden komen. Langzaam kwam hij weer wat bij zinnen en na een uurtje zat hij weer rechtop. De dierenbescherming kon niet komen en raden mij aan om hem naar het asiel te brengen. Dit heb ik gedaan. En tot mijn verbazing was hij de volgende dag weer thuis. totdat hij twee jaar oud was liep hij regelmatig alleen over straat en was er ook niemand thuis, liep alleen in het bos en is denk ik wel bijna 15 keer door verschillende mensen naar het alsiel gebracht, maar elke keer kwam hij weer thuis. Hij had bijna geen vacht, terwijl milo en zijn andere zes broertjes en zusjes echt goed in het vacht zitten en hij had vaak vlooien en wormen. Als je hem wou aaien lag hij gelijk op zin rug en was bang voor de hand. Bijna de hele buurt heeft wel een keer de dierenbescherming gebeld en die zijn in totaal drie keer langs geweest en elke keer kregen wij te horen dat er niks aan de hand was en dat het prima ging met de hond. Nou is deze jack twee weken geleden aangereden door een auto en heeft dit niet overleefd omdat hij weer aan het rond zwerven was. Zijn baasjes waren niet thuis ( natuurlijk) en hij is uiteindelijk in mijn armen bij de dierenarts gestorven. Ik kan me er zo kwaad om maken dat de dierenbescherming en het asiel alle alarmen hebben genegeerd en dat dit uiteindelijk tot de dood van dit deze schattige jack russel heeft geleid. Ik heb een klacht ingediend bij de dierenbescherming, maar geen reacties gekregen tot nu toe. Ik heb zeven jaar op de dierenambulance gewerkt en me zet me nog steeds in voor verwaarloosde en mishandelde dieren. Ik zou graag jullie mening hierover willen horen. Wat vinden jullie van de regelgeving omtrent dieren momenteel? Ik bedoel 15 keer in het alsiel en drie keer de direnbescherming en dan nog moet je zo eindigen. En even voor de duidelijkheid deze mensen zijn er agressief en eigenlijk is iedereen in de buurt bang voor hun dus niemand (behalve wij) durfde hun persoonlijk aan te spreken. Ik woon in een bejaarden buurt. Hele leuke mensen en ik kan begrijpen dat hun de confrontatie niet aan durven te gaan. Wij zijn er vaak genoeg geweest en ik had hem met alle liefde in huis genomen als hij en milo elkaar niet afmaakten. Ik had net afgesproken met vrienden in groningen dat ik hem daar heen kon brengen, maar toen was het al te laat. Ik voel mij verantwoordelijk, maar ik zou graag zien dat degene die werkelijk verantwoordelijk zijn zich ook wel eens schuldig mogen voelen. Ze hebben niet eens geinformeerd wat er met hun hond was gebeurt. Dit hoorden ze drie dagen later van de buren. Ze dachten dat hij gewoon weer op pad was en at hij wel weer op kwam dagen. Sorry voor dit lange verhaal, maar ik loop er al twee weken mee en ik moet het echt kwijt.
meningen en tips zijn van harte welkom. Wat had ik nog meer kunnen doen?
Groetjes Hester.













.