Anoniem (gast)
Hallo allemaal,
Ik heb een vraag met betrekking tot mijn Australian Shepherd teefje van 4 jaar. Ik heb dit teefje nu een half jaar in huis en in co-ouderschap met de fokker. Het is een schat van een hond! Tenminste voor de eigen mensen, van vreemden moet ze totaal niks hebben. Nou is dat natuurlijk ook ras eigen. Hiervoor heb ik ook een Aussie gehad die gereserveerd was naar vreemden.
Helaas is mijn teefje niet super gesocialiseerd toen ze pup was. Het kwam er op neer dat de eigenaar de socialisatie onderschat heeft bij dit ras. Hierdoor heeft die gereserveerdheid plaats gemaakt voor angst. Op het moment dat ik haar in huis nam wist ik nog niet precies hoe heftig. Nu blijkt dat die angst toch wel heel erg heftig is. Daarnaast heeft ze een groot territorium verdedigingsdrang. Nou heb ik haar al zover met behulp van heel veel training en een gedragtherapeut dat het ontvangen van bezoek redelijk gaat.
Wanneer er mensen op bezoek komen gaat ze eerst voor een tijdje in haar bench. Dan blaft ze wel en is in het begin niet op haar gemak. We laten de bezeokers haar compleet negeren. Dus geen oogcontact, geen gepraat tegen haar en niet in haar buurt komen. Na verloop van tijd word ze dan rustig in haar bench. Wanneer ze rustig en ontspannen is mag ze eruit. Ook als ze eruit is mogen de bezoekers geen toenadering tot haar zoeken. Op deze manier gaat het dan eindelijk goed. Geen gebijt en geen geblaf. Al moeten de bezoekers wel even aangegeven wanneer ze op willen staan, anders vervalt ze weer terug in haar oude gedrag. Met dit gedrag kan ik op zich goed leven. Tuurlijk het is niet altijd ideaal, maar we zijn van ver gekomen. In het begin kon er echt niet iemand op bezoek komen omdat ze zodanig in de stress schoot dat ze of andere mensen verwond of zichzelf. Ik ben dus trots op mijn meisje!!
Alleen een ander punt is een stuk lastiger op te lossen. Aangezien ik op die moment stageloop en dus 40 uur werk op het moment en mijn moeder ook drie dagen werkt, heb ik voor 3 dagen een probleem met het uitlaten tussen de middag. Het probleem is dat niemand haar uit kan laten. Ze vertrouwt alleen mijn moeder en mij. Als één van ons beide thuis komt terwijl zij alleen thuis is geen probleem. Bij mijn broer is het ook al een ander verhaal. Bij binnenkomst begint ze hard te blaffen en laat dreig gedrag zien. Oke, bij mijn broer haalt ze niet uit. Het blijft bij dreig gedrag vertonen, al weet mijn broer wel dat hij uit moet kijken bij haar. Eén verkeerde/onverwachte beweging en het kan toch hap zijn.
We hebben een uitlaatservice geprobeerd te regelen. Alleen dat gaat dus niet omdat niemand de kamer überhaupt binnen kan komen. Die mensen durven het allemaal niet aan. Oke, erg begrijpelijk. Nou heb ik haar ook een dagje naar de dagopvang gebracht. Ik dacht dat is niet haar eigen territorium dus zal dat misschien goed gaan. (Dit ook op advies van een gedragstherapeut.) Helaas bleek het tegendeel waar, ze verdedigt de kennel met net zoveel overgave als “haar” huis. De dagopvang heeft mij moeten bellen omdat niemand haar de kennel uitkreeg. Toen ik haar daar zo zag had ik meteen spijt van mijn besluit om haar naar de dagopvang te brengen. Ze was weer één en al stress.
Ook bekenden uit de buurt kunnen haar niet uitlaten. Hoe vriendelijk ze soms buiten naar die mensen toe is, zo dreigend gedraagt ze zich als ze in huis komen. Zolang ik er nog bij ben, kan ik haar gedeeltelijk nog een beetje sturen.
Jullie raden het al. Ik zit echt met mijn handen in het haar! Ik kan het haar niet aandoen om haar van ’s ochtends half 8 tot 5 uur alleen thuis te laten zitten. Dat breekt ook mijn hart! Alleen aan de andere kant kan niemand haar dus uitlaten tussen de middag. Mijn moeder en ik kunnen niet tussendoor naar huis helaas. Ik zou het met alle liefde willen doen maar dat kan niet.
Mijn vorige hond ging altijd met de uitlaatservice mee of naar de dagopvang of werd uitgelaten door een bekende als hij lang alleen zou zitten. Alleen kan dit dus niet met mijn huidige hond.
De fokker heeft gezegd dat ik haar altijd terug kan brengen. Alleen wil ik dat dus absoluut niet! De gedragstherapeuten weten het eigenlijk ook niet echt meer.
Oh, nog een kleine toevoeging we hebben ook homeopathie behandelingen gedaan. Alleen heeft het wel iets voor verminderde stress gezorgd maar niet helemaal zoals we gehoopt hadden.
Ik hoop dat jullie een oplossing hebben. Sorry, voor het lange verhaal.











