Dit is absoluut geen leuk verhaal, maar ik wist zo gauw even niet waar ik dit anders moest neerzetten.
Nog geen uur geleden, besloten mijn moeder en ik naar een leuk wandel stukje te rijden met rivka.
Er komen daar bijna geen andere honden en is erg afgelegen. Rivka loopt er altijd los.
Zo ook weer vandaag. We hebben heerlijk gelopen en rivka ging zelfs voor het eerst het water in. Oke alleen met haar pootjes. Maar ik was super trots op haar.
Toen we weer naar de auto liepen zag ik verderop een man met zijn hond. De hond was aangelijnd, dus ik lijnde rivka ook weer aan. De man vroeg of ze even wilde spelen. De hond zag er sociaal uit, dus ik zei prima. Goed voor de socialisatie.
Maar nog voor dat ik rivka los had stond de andere hond al voor onze neus en begon aan rivka te snuffelen.
Toen rivka los was, ging ze meteen liggen en in een keer grijpt de hond haar in zn bek en begint wild te schudden. We schrokken ons allemaal wezeloos. Toen hij los liet, ik denk een seconde later, rende rivka gelijk weg, met die hond achter haar aan. Ik ben er achter aangegaan, rivka rende angstig naar het water en zat dus 'in de val'. Ik heb tegen die hond geschreeuwd: SCHIET OP!! WEG WEZEN!! WEG!! SCHIET OP!!! De hond droop even af, maar draaide gelijk weer naar ons en kwam op ons afgerend. Ik heb rivka opgepakt. De hond bleef nog steeds om ons heen cirkelen. Inmiddels waren mijn moeder en de eigenaar van de hond ook ter plaatse. We hebben rivka bekeken en kwamen er al snel achter dat ze gewond was. De man gaf ons zn adres en wij zijn zo snel mogelijk naar de dierenarts gereden.
Er ging van alles door me heen in de auto. De beelden van rivka die door de lucht werd geslingerd, haar luide gegil toen ze wegrende, mijn eigen stem die tegen de hond schreeuwde...
Alles ging zo snel...
In de auto was rivka erg gestresst maar bleef wel rustig op mijn schoot zitten. Ze kwijlde en gaapte.
De dierenarts kon ons gelukkig gelijk helpen en heeft haar rustig onderzocht. De wond op haar rug was enkel een gat van een tand. Mijn grootste angst was natuurlijk inwendig letsel of iets met haar rug ofzo. De dierenarts heeft haar helemaal onderzocht, maar rivka gaf nergens echt pijn aan. Ze kon ook niks voelen. En rivka was rustig, terwijl de dierenarts haar onderzocht. Ze ging ook gewoon opzoek naar snoepjes die ik in mijn jaszak had.
De dierenarts heeft de wond ontsmet, haar wat antibiotica gegeven om ontstekingen te voorkomen en wat pijnstillers.
Ze heeft een hechting om de wond dicht te houden.
Daarna mocht ze nog eventjes op de grond lopen en ze was eigenlijk heel nieuwsgierig, niks angstig ofzo.
Dus daar was ik wel weer heel blij mee.
Nu zijn we weer thuis en ligt rivka in de bench te slapen. En ik doe hier even mijn verhaal terwijl ik naast haar zit.
En tja dan komen de gedachten. Had ik iets anders moeten doen. Had ik haar toch niet los moeten laten. Ze had dood kunnen zijn... Mijn moeder en ik hebben het er in de auto ook al over gehad.
Ik reageerde als enige. Mijn moeder en de man stonden als verstijfd te kijken. Begrijpelijk, het is natuurlijk een hele schok. Maar mijn reactie was: Rivka! Ik moet naar Rivka! Die hond moet van mijn rivka af blijven.
Volgens mij kwam ik erg zeker over. Ik maakte me groot en zei/riep streng: WEG! SCHIET OP! WEG!
Gelijk stond ik tussen rivka en de hond. En heb rivka meteen op gepakt. Ze was gewond en die hond liet haar niet met rust. Volgens de man had zijn hond dit nog nooit gedaan. Ik had er verder geen boodschap aan. Rivka was gewond en ik wilde NU naar de dierenarts. Mijn moeder heeft het adress van de man gevraagd en toen zijn we gelijk gegaan.
Godzijdank is rivka oké. Ik heb te veel verhalen gelezen en gehoord waarin het gruwelijk mis ging.
Ik zit nog steeds te trillen.
Natuurlijk wil ik dat rivka hier niks aan over houd wat betreft angst naar honden.
Daarom wil ik graag dat ze meer van dit soort honden ontmoet.
Helaas ken ik geen mensen met honden van dit ras.
Hebben jullie misschien nog tips voor ons?
Rivka gaat trouwens eerst even herstellen voordat ze wie dan ook gaat ontmoeten.
Het ras van de hond heb ik bewust uit het verhaal gelaten, omdat ik geen discussie wil.
Toch ga ik het er even bij zetten, want misschien heeft een van jullie wel een hond van dit ras, die rivka zou kunnen helpen.
Het was een herder. Volgens mij niet raszuiver, maar hij leek sterk op een mechelse herder.
Geen discussie als je blieft, van het zijn altijd die honden.
NEE, dit had ieder honden ras kunnen zijn. Ik vind mechelse herders, super leuke honden.
We zijn wel eens eerder een mechelse herder tegen gekomen, schat van een hond. Doet vlieg kwaad.
Het was gewoon deze hond waar het even mee mis ging. Het was niet het ras, maar deze hond.
Alsjeblieft geen discussie graag. Dat is op dit moment niet belangrijk.
Zo dat ben ik weer even kwijt.
Heb de verhalen vaak genoeg gelezen en altijd gehoopt dat het ons nooit zou overkomen.
En toch is het gebeurt.
Arme Rivka



3 doggies

..Ik vind het erg te moeten lezen dat je dit nu al mee hebt moeten maken. Ik zou Rivka nu een paar dagen vooral rust geven, zodat de stress uit haar lijf kan en de wond kan herstellen. Het is een kwestie van weer opnieuw socialiseren, ze kan wat terughoudend zijn naar andere honden (logisch), maar ik denk dat gezien haar leeftijd en jouw manier van trainen dat dit goed moet komen..Geef het vooral de tijd.

) en ik ken ook niemand met een herder-achtige hond. Misschien kun je eens langs een hondenschool gaan? 










